207 



Lepidia aan den monograaf van dit geslacht, die de 

 welwillendheid had vele voor ons kritische soorten te 

 onderzoeken en te determineeren. De bestudeering der 

 Monografische bewerking van 't geslacht Lepidium door 

 Dr A. Thellung te Zurich heeft ons een beteren kijk 

 doen krijgen op de Nederlandsche soorten en ik kan, 

 dank zij de medewerking van vele Nederlandsche floristen, 

 een uitvoerige studie geven van alles wat er tot op heden 

 voor ons land van belang is in dit zoo vormenrijke genus. 

 Aan Dr Thellung komt de groote verdienste toe, de 

 centraal-aziatische Lepidium apetalum van Willdenow 

 scherp gescheiden te hebben van de uit Amerika zoo 

 dikwijls aangevoerde Lepidium en zoodoende deze Noord- 

 Amerikaansche, door Schrader als Lepidium densiflorum 

 beschreven soort aan de vergetelheid ontrukt te hebben, 

 hetgeen door hem in zijn studie in Buil. Herb. Boiss. in 

 1904 uitvoerig is geschilderd. Ik wijs er hier uitdrukkelijk 

 op dat alle in ons land gevonden en als zoodanig gede- 

 termineerde L. apefa/um-exemplaren identiek zijn met 

 L. densiflorum, hetgeen aan Thellung reeds bekend moet 

 geweest zijn, daar hij als synoniem bij L. densiflorum 

 aangeeft: „L. apetalum Prod. fl. Batav. I, 1, (1901) p. 

 168", ofschoon hij toen geen L. densiflorum uit Holland 

 had gezien. In de laatste jaren zijn andere Lepidia bij 

 ons aangevoerd gevonden, welke afwijkend van de vroegere 

 apetalum toch tot die soort werden gebracht; zoo L. 

 bonariense, neglectum en calycinum benevens vormen 

 van L. vicginicum. 



Op deze belangrijke soorten kom ik uitvoerig terug. 

 Het is dus noodzakelijk geworden de L. apetalum Willdn. 

 uit onze florawerken te doen verdwijnen, daar deze soort 

 als centraalaziatische species tot nu toe nergens adventief 

 is waargenomen. In ruil voor dit verhes krijgen wij echter 

 4 met L. apetalum wel verwante, doch in belangrijke 

 kenmerken afwijkende soorten, waarvan de L. densiflorum 



