211 



vormig en groen met vliezigen witten of roodachtigen 

 rand. Bij kroonbladlooze soorten lijkt 't dan vaak op 

 't eerste gezicht, of er een kroon is. De kroon is bij vele 

 soorten altijd aanwezig en groot, zooals bij Lcpidium 

 Draba, campestre en sativum of klein zooals bij L» 

 densiflorum tot geheel ontbrekend bij L* ruderale. De 

 rudimentaire kroonbladen zijn vaak draadvormig en dan 

 als steriele helmdraden aangeduid. De bloemkleur is meestal 

 zuiver wit, bij de kleinbloemige soorten ook geelachtig 

 groen. L. sativum heeft vaak roode bloemen, terwijl gele 

 bloemen bij ons alleen bij L. perfoliatum voorkomen. 

 Het aantal meeldraden is bij elke soort variabel. Bij L. 

 virginicum komen in één en dezelfde bloeiwijze bloemen 

 voor met 4, 3 en 2 meeldraden. 



Van 't allergrootste belang voor de systematische 

 indeeling is de vrucht bij dit geslacht. Deze vormt een 

 angustisept hauwtje, bij rijpheid 2-kleppig openspringend; 

 (uitzondering: de sectie Cardaria). Drie vruchtkleppen 

 komen voor bij L. sativum forma trivalve A. Br. en 

 evenals bij Capsella Heegeri schijnt deze vorm erfelijk 

 te zijn. Een vierkleppige vrucht is waargenomen bij 

 L. pratense. 



De vruchten zijn ongevleugeld bij L* Draba en ver- 

 wanten; of gevleugeld, in 't laatste geval hebben we 

 een stijl al of niet met de vleugels vergroeid. De omtrek 

 der vrucht is zeer variabel en maakt goede sectie-indee- 

 Hngen mogelijk. 



Over 't embryo is boven reeds gesproken; wel degelijk 

 zijn bij Lepidium een overwegend aantal soorten notorrhiz; 

 volgens Th el lung zijn slechts 5 soorten in den regel 

 scheef pleurorrhiz. Dit wordt door P o m e 1 pseudopleu- 

 rorrhizie genoemd (Contributions a la classification des 

 Crucifères 1883). Zooals reeds gezegd, is dit onderscheid 

 voor soortsafscheiding niet bruikbaar. Merkwaardig is 

 verder, dat bij Lepidium Draba niet zeldzaam één der 



