216 



plant is 't eerst voor ons land gevonden door Oudemans 

 in 1865 aan de Oosterdoksdijk bij Amsterdam. Korten 

 tijd daarna werd de plant zeer talrijk waargenomen op 

 't eiland Texel (1867 — 1869) door Holkema en Hui- 

 zinga, terwijl zij voor Zeeland w^erd gevonden door 

 Walraven en Lak o. Uit de opgaven in den Prodromus 

 blijkt, dat zij 't meest is gevonden in de provincies Z.- 

 Holland, N.-Holland, Zeeland en Gelderland, terwijl ze 

 minder algemeen schijnt voor te komen in Overijsel en 

 Noordelijk Limburg. Voor Friesland werd de plant in 

 1903 door mij gevonden bij Leeuwarden, terwijl voor 

 Zuid-Limburg talrijke vondsten worden vermeld door den 

 Heer A. de Wever te Nuth i). Uit Drente en N. 

 Brabant zag ik tot nu toe geen exemplaren. 



Deze ondersoort is, behalve zon- en schaduwvormen ^), 

 nog zeer afwijkend in bladvorm en beharing, en daarop 

 worden eenige variëteiten onderscheiden. De meest alge- 

 meene vorm is de 



var, genuinum ThelL (= var» typicum Micheletti) 

 met langwerpige, verwijderd en onregelmatig getande 

 bladen, welke naar den voet toe zijn samengetrokken 

 (subpanduriformis) en meest spitse oortjes hebben. Een 

 zeer eigenaardige vorm is de 



var. diversifolium (Freyn et Sintensis) ThelL, waar 

 de wortelbladen en onderste stengelbladen liervormig- 

 vindeelig zijn, de bovenste echter als bij de type. 



Deze zeldzame vorm is bij ons nog niet aangetroffen. 



De var. matritense (Pau) ThelL is bijna geheel kaal 

 met stengelbladen, welke smaller zijn dan bij de type en 

 spits; zij komt onder de type voor, en is bij ons ook nog 



^) A. de Wever, Lijst van planten in Jaarboek 1914 van Natuur- 

 historisch genootschap in Limburg. Separaatafdruk IV pag. 66^ — 67. 



-) Schaduwvormen hebben zeer dunne bladen, welke dikwijls sterk 

 getand zijn, soms ook weinig tanden hebben. Deze vormen mogen niet 

 verwisseld worden met de typische variëteit dentatum. 



