227 



met een der vormen van Jordan te indentificeeren. Dit 

 is daarom al zoo moeilijk, omdat bij herbariummateriaal 

 meestal wortelbladen ontbreken (deze zijn tijdens den 

 vruchttijd al reeds afgestorven) en de kleur der bladen 

 welke bij vele planten van Jordan van belang is, meestal 

 niet meer is na te gaan. Hoewel ik er van overtuigd ben, 

 dat onder de vormen van Jordan meerdere belangrijke 

 typen aanwezig zijn, moet 't aan uitgebreide cultuur- 

 proeven worden overgelaten, die vormen opnieuw te zien 

 vastgesteld door scherpere beschrijvingen. Dit zal ook 

 wel de oorzaak zijn, dat genoemde vormen van Jordan 

 in Thellungs monografische bewerking wel terloops 

 genoemd, doch niet verder in behandeling genomen worden. 



Sectie Cardamon D C» 



Met slechts één soort: 



Lepidium sativum L» 



Inheemsch is deze soort in N.O.-Afrika en in W.-Azië; 

 vooral komt zij voor op vlasakkers; verder is zij overal 

 gekweekt en zeer dikwijls verwilderd. Ook bij ons is zij 

 dikwijls uit cultuur verwilderd, soms ook adventief. 



Van de beide ondersoorten komt bij ons alleen voor 

 de subsp. eU'Sativum ThelL met niet sterk verdikte 

 pluimtakken, welke aan den top niet gedoomd zijn. Stelen 

 der hauwtjes slechts weinig korter dan de vrucht. 



Van deze ondersoort zijn voor ons drie variëteiten van 

 belang, alle met groote hauwtjes (tot meer dan 5 mm. 

 lang) en een stijl welke korter of ± evenlang is als de 

 uitranding van 't hauwtje. De drie variëteiten verschillen 

 in den bladvorm. 



var, y. typicum ThelL (= var. valgare Alef. = var. 

 lucanum Terrace). Stengelbladen vinspletig tot vindeelig, 

 aan den rand niet gekroesd. 



Algemeen gekweekt en soms op vlasakkers verwilderd. 



