229 



en gaaf. Vruchttrossen altijd verlengd en weinig 

 talrijk. Hauwtjes ovaal, niet of nauwelijks uitgerand. 



L. gramiïiifolium L* 



Lepidium perfoliatum L. 



Een gemakkelijk kenbare soort, welke echter zeer variabel 

 is, vooral wat betreft vorm der hauwtjes en wijze van 

 vertakking. Zij is inheemsch in Z.O. -Europa en West- 

 Azië tot in de Himalaya, in Zuid- en Z.W.-Europa ge- 

 heel ingeburgerd en in midden Europa overal adventief 

 waargenomen. Zij is in 1877 voor 't eerst in ons land 

 gevonden op 't Pothoofd te Deventer (Kobus!), daarna 

 op vele andere plaatsen gevonden tot zelfs op 't eiland 

 Rottum in 1897 (Schipper!). 



Ik zag haar uit vele onzer provincies, doch niet uit 

 Zeeland, Friesland, Groningen en Drente. 



Als vormen kunnen worden onderscheiden: 



forma simplex L, Richter (= var. gracile O. Kuntze). 

 Plant klein (tot ±15 cm.), geheel of bijna geheel enkel- 

 voudig. Deze standplaatsvorm komt dikwijls op schralen 

 grond voor. Deventer 1877 (v. d. Veen!), id. 1915 

 (Off er ij ns!), Rottumeroog 1897 (Schipper!), Rijnoever 

 bij Arnhem 1908 (Henrard). 



forma elatum O» Kuntze in Act. h. Petrop. X 1887 

 pag. 167. 



Stengels hoog, naar boven toe vertakt. 



Dit is de meest algemeene vorm. 



forma proliferum ThelL 



Hierbij bevinden zich in de oksels der ongedeelde 

 stengelbladen bundels van fljnverdeelde bladen. Deze eigen- 

 aardige vorm is bij ons waargenomen aan den Rijnoever 

 bij Arnhem 1909 leg. Henrard. 



forma ramosissimum O* Kuntze (loc. cit.). 



Uit den voet ontspringen vele stengels, analoog aan 

 den vorm pludcaule van L. campestre. 



