230 



Deze vorm is zeldzamer dan de andere, doch in ons 

 land ook van eenige plaatsen vertegenwoordigd. 



Stationsemplacement Ruurlo 1887 (Ensink!), Amersfoort 

 1896 (Gar jeanne!), Wormerveer meelfabriek 1914 (Jansen!), 

 Arnhem Rijnoever 1913 (leg. Jansen in herb. no. 13119!). 



Naar 't al of niet uitsteken der stijl onderscheidt 

 Thellung een zeer kortstijligen vorm als forma brachystylum 

 Thellung; hierbij steekt de stijl niet boven de uitranding 

 van 't hauwtje uit. Deze zeldzame vorm plaatst hij dan 

 tegenover de langstijlige vormen {stylus emarginaturam 

 supevans) waarbij naar de vrucht allerlei vormen kunnen 

 worden onderscheiden als f. suborbiculatum, ovatum, 

 rhombico-ellipticum, ttansverse-ellipticum Thell. etc. Bij 

 't onderzoek van 't Nederlandsche materiaal ben ik op 

 deze vormen niet nader ingegaan. Bij de beoordeeling 

 van herbariummateriaal zij men voorzichtig, daar bij deze 

 soort de hauwtjes bij drogen dikwijls van vorm veranderen; 

 ik heb daarom dan ook gemeend onze planten hierop niet 

 te moeten indeelen. Door hen, welke deze onderscheiding 

 willen maken, dienen de goed ontwikkelde rijpe hauwtjes 

 van de levende plant te worden beoordeeld. 



Lepidium latifolium L. 



Deze soort met een geprononceerd halophyt karakter 

 is eigenlijk onze eenige werkelijk indigene Lepidium. Zij 

 wijkt van onze overige Lepidia af door grootere en 

 breedere, langer gesteelde bladen. Zij bewoont geheel 

 Europa en extra-tropisch Azië (behalve de noordelijke 

 streken) en N.-Afrika, wordt soms gekweekt en ver- 

 wildert uit de cultuur. Van deze vormenrijke soort komt 

 bij ons evenals in Europa slechts voor de 



subspecies em-latifolium ThelL (= L. latifolium Euro- 

 paeum Alef), met aan den voet niet geoorde, in den 

 bladsteel versmalde bladen, dunne bloem- en vruchtstelen 



