231 



en afvallende kelk, terwijl de vruchten behaard zijn, de 

 rijpe echter minder dan de jonge. De bladen kunnen 

 getand zijn of gaaf. In 't Herb. N. B. V. is deze soort 

 rijkelijk vertegenwoordigd, doch slechts van een beperkt 

 aantal vindplaatsen. De oudste exemplaren aldaar dag- 

 teekenen van omstreeks 1835 (Wijk aan Zee). Zij is 

 bij ons waargenomen langs de Zuiderzee (Vollenhoven, 

 Kampen, Elburg, Harderwijk, eiland Urk) en langs de 

 Noordzee (Wijk aan Zee, Scheveningen (verdwenen). De 

 exemplaren van Leiderdorp (1900) zijn aangevoerd, terwijl 

 de vindplaats Gorinchem (Perin), hoewel in herb, aanwezig, 

 onbetrouwbaar is. Ik zelf heb gedurende een vijfjarig 

 onderzoek der omstreken van Gorinchem de plant niet 

 kunnen terugvinden. 



In 1915 is een nieuwe vondst gedaan van deze soort 

 bij Leeuwarden (leg. Siersma); zie Archief 1915 pag. 80. 



Lepidium graminifolium L« 



Deze overblijvende, goed kenbare soort behoort niet 

 tot onze indigena. Zij is voor 't eerst in ons land aange- 

 voerd gevonden op een zandplaat in de Waal (v. d. 

 Trappen), Waaloever tusschen Zalt Bommel en Zuilichem 

 (C. A. Backer) zie Prod. I, noot pag. 169. De derde 

 vindplaats is Hoek van Holland, binnen de omrastering 

 van 't Pantserfort in 1905 eenige zeer groote exemplaren 

 (Aug. — September) in 1906 verdwenen (P. Jansen en 

 W. H. Wachter!). 



Subsectie Eu-Dileptium ThelL nom. nov. 



Tot deze subsectie behooren de meeste soorten. In 

 Thellungs monografie vinden we geen algemeene tabel 

 om alle soorten dezer groep te bepalen, doch er wordt 

 een sleutel gegeven voor 't vinden der soorten naar hun 



