29 



dezelfde zijn, als die in de jongste buitenlandsche publi- 

 catie's en werd ten sterkste betreurd, dat deze flora niet 

 in het bezit der vereeniging is overgegaan. 



De heer Valckenier Suringar hield daarop een door 

 veel materiaal verduidelijkte voordracht over de Hamameli" 

 daceae, die in Nederland worden gekweekt. 



Deze worden allereerst in twee onderfamilies verdeeld, 

 tot de eene behoort o. a. het geslacht Liquidambar, 

 waarvan de soort L. styraciflua, storaxboom, tot een 

 onzer fraaiste parkboomen behoort; een tak met dikken 

 laag kurk werd er bij vertoond. 



De andere onderfamihe bevat o. a. de geslachten 

 Hamamelis, Corylopsis en Fothergilla, waarvan verschil- 

 lende bizonderheden werden meegedeeld en herbarium- 

 materiaal werd vertoond. 



Uitvoeriger werden Parottia en Parroiiopsis besproken, 

 twee geslachten, ieder met slechts ééne soort; van beide 

 bestaat slechts zeer weinig authentiek materiaal en zijn 

 even weinig oorspronkelijke afbeeldingen gegeven. 



Parrotia persica komt in onze tuinen voor, maar bloeit 

 zelden. Toen dit voor een paar jaar en eveneens in 1917 

 in het Arboretum der Rijks Hoogere Land-^ Tuin- en 

 Boschbou^vschool ^) plaats had, maakte de conservatrice 

 aan de afdeeling „Herbarium en Arboretum", Mejuffrouw 

 L. Baas Becking, hiervan gebruik om de bloemen en 

 de bloei nog eens te bestudeeren, daar in de literatuur op 

 sommige punten verschil van opgaven voorkomen. 



De bloei begon lang vóór het uitloopen der bladen, in 

 1917 reeds half Januari; eerst wijken de donkerbruine 

 schutblaadjes uiteen, zoodat de roode helmhokjes te zien 

 komen (kroonbiaden zijn er niet en de kelkbladen zijn veel 

 korter dan de meeldraden); een paar weken later hebben 

 de meeldraden hun volkomen lengte verkregen, springen 



Thans Landbouwhoogeschool. 



