55 



„Rhizoctonia violacea" worden samengevat en merkwaar- 

 digerwijs zouden deze volgens Eriksson tot twee geheel 

 verschillende groepen behooren. 



1°. De zwam op peen en andere vleezige wortels is 

 volgens hem een Basidiomyceet, Hypochnus uiolaceus 

 Eriks. 2°. Die op lucerne en andere Leguminosen een 

 Ascomyceet. E. neemt voorts aan, dat de eerstgenoemde 

 soort heteroecie vertoont, op de cultuurgewassen gedraagt 

 zij zich als parasiet, doch blijft steriel; op de onkruiden 

 echter tegenover welke zij zich meer als saprophyt gedraagt, 

 zou zij hare basidiën vormen, in een myceliumkraag aan 

 de stengelbasis. Verder neemt E. aan, dat deze schimmel 

 een duidelijke neiging vertoont zich te specialiseeren, 

 d. w. z. tot het vormen van z.g. physiologische rassen. 

 Spr. meent, dat de gronden, waarop E. zijne hypothesen 

 gevestigd heeft, zeer zwak zijn en treedt in eene bespre- 

 king daarvan. Reeds de Amerikaansche my coloog Dug gar 

 heeft in 1915 op het onwaarschijnlijke er van gewezen 

 en ook sprekers waarnemingen zijn er geheel mede in 

 strijd. Met behulp van een aantal lichtbeelden en materiaal 

 geeft bij een denkbeeld van het gedrag van de zwam t.o. 

 van onkruiden en cultuurplanten en toont aan, dat dit 

 t.o. Van beide in hoofdzaak hetzelfde is. 



Veel verwarring is in het Rhizoctonia-onderzoek gesticht, 

 doordat R. Solani en R. violacea niet goed uit elkaar 

 gehouden werden. Kühn, die R. Solani ontdekte en 

 beschreef (1858), zag onmiddellijk in, dat het verschillende 

 organismen waren; later zijn zij echter telkens weer ver- 

 ward, zelfs in recente publicaties. In 1904 heeft Rolfs 

 ontdekt, dat deze R. Solani een Basidiomyceet is [Hypochnus 

 Solani); dit heeft Eriksson op het denkbeeld gebracht, 

 dat ook de Rhizoctonia van de peen een Hypochnus-soort 

 zou zijn. Hierin heeft hij zich echter volgens spr. vergist. 

 Rhizoctonia Solani en Rhizoctonia violacea zijn geheel 

 verschillende organismen. Duggar (1915) heeft ook hierop 



