57 



stuiving (geitonogamie) een goede vruchtzetting. De vruch- 

 ten van zelfsteriele variëteiten kunnen na zelf bestuiving 

 (autogamie en geitonogamie) een aanzienlijke grootte 

 bereiken; ze vallen echter spoedig af, sommige 14 dagen, 

 andere 3 weken na de bestuiving. 



Bij een microscopisch onderzoek van 2 zelfsteriele varië- 

 teiten: Abbesse de Mouland eri Grosse royale hative, 

 bleek, dat de stuifmeelbuizen na geitonogamie slechts een 

 klein gedeelte in den stijl doorgroeien. Twintig dagen na 

 de bestuiving werden bij de Grosse royale hative nog 

 geen stuifmeelbuizen in de mikropyle gevonden, bij den 

 Meikers daarentegen hadden zij reeds 4 dagen na bestui- 

 ving de mikropyle bereikt; op iets ouder stadiën werden 

 de eerste kiemdeelingen gevonden. 



Verschillende kersensoorten werpen een gedeelte van 

 hun vruchten af, somtijds wanneer deze nog groen zijn, 

 soms wanneer de vruchten al kleuren. Dergelijk afgewor- 

 pen materiaal heeft een ontwikkelde steencellenlaag, maar 

 slecht, ingeschrompeld zaad. 



Microscopisch onderzocht bleek bij Spaansche zwarte. 

 Vroege v. Werder, Gasconjer, Meikers en Morel dit zaad 

 nog endosperm en een kiem te bevatten. Ook bij kunst- 

 matige bestuiving werd 't afvallen van kiemhoudende 

 vruchten geconstateerd. 



Bij pitvruchten (appels en peren) is zelfsteriliteit zeer 

 algemeen. Van de onderzochte appels: Cox's Orange 

 Pippin, Ernst Bosch, Goudreinette, Engelsche Winter- 

 Goud-Pearmain en Br, Bellefleur, gaven na plantbestuiving 

 alleen de 2 laatstgenoemde een gering aantal vruchten, 

 die klein bleven, kernloos waren en spoedig afvielen. Zoowel 

 bij peren als bij appels werden dergelijke kernlooze vruch- 

 ten alléén verkregen onder invloed van het eigen stuifmeel 

 (stimulatieve parthenocarpie). Zonder bestuiving werden 

 geen vruchten verkregen. 



