59 



gebaat door betere bezoldiging in hun betrekking. Ook 

 is hij van meening, dat men in landbouwkringen bang is 

 voor onpraktische doctoren in de botanie en dat er in 

 Indië ook meer waarde wordt gehecht aan landbouwkun- 

 digen. Door al die overwegingen geleid, stelt spreker voor, 

 het bestuursvoorstel niet aan te nemen, zooals het daar 

 ligt, doch in dezen zin te wijzigen, dat aan de Kamers 

 zal worden verzocht, de voorgestelde wetswijziging niet 

 aan te nemen, doch staatsexamens in te stellen als voor artsen. 



Hierop vraagt de heer Went het woord, die uiting 

 geeft aan zijn verbazing over de oppositie van den heer 

 Tjebbes en een warm pleidooi houdt vóór het aanhan- 

 gige voorstel. Spr. had gedacht, algemeene instemming te 

 zullen ontmoeten; alle Senaten der Universiteiten en ook 

 die der Technische Hoogeschool hebben zich voor het 

 wetsontwerp-Limburg verklaard. Ook wil spr. er op wijzen, 

 dat hier geen sprake is van een nieuw voorstel, maar 

 alleen van de vraag, of wij al of niet adhaesie zullen 

 betuigen. Staatsexamens, zooals door den heer Tjebbes 

 worden gewenscht, bestaan er al, n.l. ter verkrijging van 

 de bevoegdheid tot het geven van middelbaar onderwijs; 

 maar een staatsexamen geeft geen gelegenheid tot zelf- 

 standigen wetenschappelijken arbeid; die gelegenheid wordt 

 alleen door de promotie gegeven. Spr. zou ook een betere 

 bezoldiging toejuichen, maar die zaak staat op zichzelf. 

 In tegenstelling met den heer Tjebbes verwacht spr. 

 juist grooter toevloed van botanici, juist door het promo- 

 tierecht. Met nadruk verzekert de heer Went, dat er in 

 Indië aan de proefstations groot gebrek heerscht aan 

 botanici, en dat daar speciaal doctoren in de botanie 

 worden gewenscht; telkens moet men daarom weer in het 

 buitenland hulp zoeken. Spreker dringt er zeer op aan, 

 het bestuursvoorstel aan te nemen en vindt het tactisch 

 ongewenscht, een ander voorstel te doen. 



De heer Costerus, die hierop het woord verkrijgt, 



