65 



meter te belichten met een lamp van 5 M.K., dus 40 

 M.K.S. Hij bepaalde nu de maximale krommingen, die bij 

 beide prikkels behooren en de tijden, die verloopen tusschen 

 bet begin der prikkeling en het bereiken van de maximale 

 kromming, m. a. w. de reactietijden. Het resultaat is dat 

 de maximale kromming voor beide prikkels bedraagt 2 

 mM. en voorts, dat de geotropische reactietijd 65 minuten 

 en de phototropische 75 minuten beloopt. 



Om na te gaan of Ayenakiemplantjes in een zuurstof- 

 vrije atmosfeer in staat zijn, een prikkel te percipieeren, 

 liet spr. ze eerst eenigen tijd in den thermostaat, waar 

 steeds een stroom stikstof doorheen <^ing. Waren de 

 objecten op deze wijze enkele uren van zuurstof verstoken 

 geweest, dan werd eveneens in stikstof de prikkel toege- 

 diend, terwijl onmiddellijk daarop gewone lucht door 

 middel van een aspirator door den thermostaat gezogen 

 werd. Het resultaat van de geotropische proeven was, 

 dat 3 uren voorverblijf op deze wijze nog een kromming 

 van' 2 mM. deed ontstaan, na 5 uren was een duidelijke 

 afname merkbaar, terwijl na 6 uren voorverblijf elke 

 reactie uitbleef. De phototropische proeven gaven mutatis 

 mutandis hetzelfde resultaat, alleen moest het aantal uren 

 voorverblijf hier 8 bedragen om geen reactie meer te 

 doen optreden. 



Toch mag uit deze proeven niet zonder meer gecon- 

 cludeerd worden, dat er zonder zuurstof geen prikkelper- 

 ceptie kan plaats vinden; immers het is zeer wel mogelijk, 

 dat in bovengenoemde gevallen de prikkel wel degelijk 

 gepercipieerd werd, doch dat de processen in de plant, 

 die de reactie veroorzaken, reeds van te voren door het 

 langdurig gemis aan zuurstof in die mate beinvloed waren, 

 dat elke kromming achterwege bleef. Om deze redenen 

 heeft spr. geotropische proeven gedaan, waarbij hij de 

 objecten een voorverblijf van 6 uur gaf in stikstof en 

 phototropische, waarbij dit voorverblijf 8 uur bedroeg; 



Nederl. Kruidk. Archief. 1917. 5 



