72 



Evenals bij andere physiologische proeven verschuift 

 het optimum met den tijd van waarneming. Over de juiste 

 Hgging van het optimum valt hier niets met zekerheid te 

 zeggen, omdat de periodiciteit van den groei zich juist in 

 de buurt van het optimum het sterkst doet gelden. Toch 

 bewijzen de krommen, dat het lager ligt, naarmate de tijd 

 van waarneming langer duurt. In dit opzicht gaat dus de 

 theorie van Blackman volkomen op. 



De temperatuurcoëlBcient Q^o daalt van lage naar hooge 

 temperatuur, en wel het sterkst voor waarnemingen van 

 14 uur, hetgeen ook weer voor een groot gedeelte is toe 

 te schrijven aan de periodiciteit van den groei. 



Verder kon er over het al of niet geldig zijn van den 

 regel van van 'tHoff niets gezegd worden. 



Het minimum voor den lengtegroei ligt beneden het 

 vriespunt. Het maximum voor den lengtegroei ligt boven 

 40° C voor langdurige proeven nog lager. 



Of er in den zin van Sachs Kalte- en Warmestarre 

 optreedt, is niet met zekerheid op te maken; waarschijnlijk 

 is het evenwel niet. 



Ten slotte houdt Prof. Dr. F. A. F. C. Went een 

 voordracht over de vorming van diastase door Asper- 

 gillus niger. 



Bij het onderzoek van den invloed, dien uitwendige 

 omstandigheden uitoefenen op de enzymvorming door 

 schimmels, is een groote moeilijkheid hierin gelegen, dat 

 men niet weet op welk oogenblik men aan mag nemen, 

 dat de maximum hoeveelheid van het enzym door de 

 schimmel gevormd is. Men weet niet, hoe de gang van 

 de enzymvorming is in opvolgende ontwikkelingsstadia 

 van de schimmel. 



Ten einde hiervan in een bepaald geval een denkbeeld 

 te verkrijgen, werd bij de gewone Aspergillus niger onder- 

 zocht hoeveel diastase er te vinden is in de schimmelmassa 

 en in de kultuurvloeistof in opvolgende dagen. Hoewel 



