^ 137 



7. latifolia (Prod. p. 1186) is m. i. een breedbladige 

 standplaatsvorm, die hoogstens als forma onderscheiden 

 moet worden. Behalve de i.e. vermelde planten behoort 

 daartoe een ex. onder de type Werkendam 1835 (Prodr. 

 p. 1184). De ex. Kampereiland 1870 (Prodr. p. 1184) zijn 

 gedeeltelijk V. Beccabunga L. Tot V. scutellata (type) 

 behoort ook een ex. in Herb. Beuningen M 8. 41. 22. 

 17 Aug. 1904 leg. v. Iterson, Bernink en Blijdenstein 

 (als V. anagaUis L.). 



Veronica anagallis L* 



Is in hooge mate veranderlijk, zoo sterk, dat verschil- 

 lende buitenlandsche schrijvers ze in verschillende soorten 

 gesplitst hebben, met name: 



V. anagallis L. (in engeren zin), V. aquatica Bernh. 

 en V. anagalloides Guss. Werkelijk zijn deze verschil- 

 lende vormen in meerdere kenmerken zoo van elkaar 

 afwijkend, dat men, met zulke typische exemplaren voor 

 oogen, geneigd is, ze als afzonderlijke soorten te beschouwen. 

 Ziet men evenwel een rijker materiaal door, en neemt 

 men de planten in de natuur waar, dan blijken allerlei over- 

 gangsvormen te bestaan, en gaat per slot van rekening geen 

 enkel kenmerkend verschil scherp door. Als eigenschappen, 

 w^aarop de indéeling berust, komen voornamelijk in aan- 

 merking: kleur en grootte der bloemen, stand en aard der 

 vruchtsteelen, stand der takken, bekliering en beharing van 

 de bloeiwijze, vorm van de zaaddoos, bladvorm en -grootte. 



Bloemkleur. Deze varieert van tamelijk diep blauw 

 door licht blauw, lila, rose en roodachtig tot zuiver wit, 

 gewoonlijk met donkerder getinte aderen. Deze verschil- 

 lende kleuren komen voor aan planten, die overigens in 

 geen enkel kenmerk van elkaar verschillen. Intusschen is 

 wel juist, dat de blauwe en lila kleuren het meest bij 

 anagallis, rose en rood het meest bij aquatica voorkomen, 



