140 



tusschenvormen voorkomen. Krösche (I.e.) hecht weer wat 

 meer waarde aan dit kenmerk, hoewel ook hij betoogt, 

 dat het ter onderscheiding van anagallis en anagalloides 

 onbruikbaar is. (Hij brengt trouwens V. anagalloides 

 Guss. als vorm onder subsp. divaricata Krösche van 

 V. anagallis L.). 



Bovendien vermeldt hij, dat het gewas over aanmerkelijk 

 oppervlak soms aangetast wordt door een zwam. [Botrytis- 

 capsularum Bres. et Vest.) waardoor alle vruchten 

 klein blijven. Het zaad wordt niet rijp en heeft een 

 witachtig aanslag. 



Bladvorm en grootte. Deze is uiterst veranderlijk en 

 schijnt eenerzijds wel min of meer erfelijke konstante- 

 factoren te bevatten, andererzijds evenwel ook sterk 

 afhankelijk te zijn van uitwendige invloeden, vooral van den 

 vochtigheidstoestand en vruchtbaarheid van de groeiplaats. 



Op grond van deze wisselvalligheid der kenmerken lijkt 

 het mij niet gewenscht deze vormengroep in verschillende 

 soorten te spUtsen. De indeeUng in ondersoorten of rassen 

 is toch al willekeurig genoeg. Een niet te ver gaande, 

 bruikbare indeeling der Nederlandsche vormen is misschien 

 de volgende: 



Veronica Anagallis L* 



A. s. sp. eu-anagallis K 1 o o s. De steelen van de rijper 

 vruchten, die onder een scherpen hoek uit de as van de 

 bloeiwijze treden, zijn gewoonlijk lang en dun. De bloemen 

 zijn vrij groot, variabel van kleur, maar meestal blauw- 

 achtig tot lila-rose. Vrucht meestal eivormig, rond, meest 

 langer dan de kelkslippen. 



1. var. typica Krösche. Bloeiwijze kaal. 



Hiertoe behoort ook 



s. var. latifolia v. Hall. (pro var.) foUis latis, ovatis, 

 acutis. V. Hall schrijft in de zevende nalezing op de FI. Belg, 



