171 



aartjes bevatten (6-) 7^—8 (-10) bloemen, zij zijn betrekkelijk 

 breed en maken daardoor in omtrek een vrij stompen indruk. 



De plant werd in Augustus 1913 en September 1913 

 door den heer Henrard te Gorkum op een adventief terrein, 

 waar graanafval gestort was, verzameld, en oorspronkelijk 

 uitgedeeld onder den naam var. /3 haenkeanus Presl. Zij 

 bleek hem in cultuur constant. Naar aanleiding van een 

 exemplaar door hem aan Prof. Hackel gezonden, schreef 

 deze onder meer .... 



„ins besondere ist mir der Br. Haenkeanus Kunth. 

 sehr zweifelhaft; doch glaube ich nicht dass Ihre Form 

 dazu gehort. Ich kann für diese keinen sicheren Namen 

 in der Litteratur finden." 



[Dit oordeel over Br. heankeanus klopt volkomen met 

 dat van Prof. Hitchcock, zooals het blijkt uit de volgende 

 opmerking van Dr Thellung „ . . . uit Noord-Amerika 

 wordt slechts de var. Haenkeanus opgegeven, met de type 

 door talrijke overgangsvormen verbonden, volgens Hitchcock 

 daarom bezwaarlijk als var. te behouden.] 



Op grond van deze determinatie gaf Henrard nu den 

 naam Bromus Hackeli Henr. (nov. spec, in herb.) welke 

 naam hij evenwel terug genomen heeft, op grond van de 

 reeds bestaande Br. Hackelii Borbas in O. B. Z. XXXII 

 (1882) 135. Bovendien komt het mij echter niet gewenscht 

 voor, naast Bromus unioloides andere soorten in deze 

 groep te scheppen, waar blijkbaar de vroegere verschillende 

 soorten meer en meer tot deze eene samengevat zijn. 

 Daarom prefereer ik het, haar als var. te beschouwen, welke 

 door de gegeven kenmerken voldoende scherp van de 

 andere te onderscheiden is. 



De meeste exemplaren hebben stengels met een eigen- 

 aardige fijne beharing {fm. pubiculmis fm. nov.), welke aan 

 vormen van Koeleria gracilis Dom. doet denken. 



Enkele exemplaren hebben geheel of bijna kale stengels. 



Van den heer P. Aellen te Basel, die zoo vriendelijk 



