174 



dichtbloemig, slank lancetvormig, zeer sierlijk 7 — ll-bloemig. 

 Onderste kroonkafjes met 2 — 3 mM. lange naald. De eigen- 

 aardige habitus van de aartjes is zeer opvallend. 



Syn.: Ceratochloa unioloides Schrad. (1. c.) Br. un. far, 

 ,0 multiflorus Aellen et Thell(!) (1. c.) var. major Zo bel 1. c. 



Deze var. werd in Nederland waargenomen: 



Wormerveer Aug. 1916. leg. Kloos (op 2 verschillende 

 vindplaatsen), id. Sept. 1916. leg. Jansen (en Wachter?) 

 id. Aug. 1917 leg. Kloos. 



Rotterdam Sept. 1917. leg. Kloos. 



Dordrecht 1917. Cultuur uit een ex. van Baselland: 

 Birsfelden leg. P. Aellen. 



Var. typicus, Zobel. (Misschien in nog wat uitge- 

 breider zin dan Zobel bedoelde). Hiertoe behooren alle 

 exemplaren met kale of iets ruw behaarde aartjes, die 

 grooter zijn dan 12 mM. en kleiner dan 3,5 cM. en niet 

 de eigenaardige habitus van de vorige var. hebben. Ze 

 zijn breeder en losser (de bloemen staan verder van elkaar.) 



Deze vormengroep is uiterst variabel, maar de ver- 

 schillende vormen zijn door allerlei overgangsvormen ver- 

 bonden. Zooals zoo vaak in de natuur voorkomt, vindt 

 men ook hier een ononderbroken reeks verschijningsvormen, 

 waarvan zeker de uitersten in vele opzichten sterk ver- 

 schillen, maar een groepenindeeling kan niet anders dan 

 volkomen willekeurig, dus ongemotiveerd zijn. ledere 

 tusschenvorm heeft evenveel recht op een afzonderlijke 

 naam als die uitersten. Hierbij komt nog, dat volstrekt 

 niet vast staat of deze verschillende vormen een zekere 

 standvastigheid hebben, dan wel of zij louter toevals vormen 

 zijn. Kuituur zal hieromtrent misschien wat meer aan het 

 licht doen komen. Wanneer ik hieronder dus een aantal 

 „vormen" van deze „variëteit" opsom, dan draagt dit 

 nog geheel en al een voorloopig karakter. Waarschijnlijk 

 zijn daaronder verscheidene „standplaatsvormen", maar 

 andere zullen wellicht in de kuituur contant blijken, en 



