184 



boven aangegeven bewimpering. De in de Synopsis voor- 

 geslagen splitsing geeft dan ook geen bevredigende oplos- 

 sing. Een veel betere, op biologische eigenschappen 

 gegrondveste groepeering gaf reeds de beroemde en 

 nauwkeurige waarnemer der Vulpia's Duval Jouve^),. 

 die aangaf dat een aantal Vulpia's steeds kleistogaam 

 bloeide, in tegenstelling met , anderen, welke aangepast 

 zijn aan windbestuiving en chasmogaam bloeien. Op grond 

 van zijn waarnemingen verdeelt hij ze in twee groepen» 

 Hij brengt de soorten met lange helmknoppen, welke 

 buiten de kafjes te voorschijn treden, tot Loretia Duv. 

 Jouve en de soorten met zeer kleine helmknoppen, welke 

 geheel ingesloten blijven hangen aan de stempels, tot Vulpia 

 Duv. Jouve. Door Hackel is hierop aangemerkt, dat 

 de soort, die als Festuca uniglumis Sol. bekendis, en die 

 volgens Duval Jouve kleistogaam bloeit, ook wel eens 

 voorkomt met chasmogame bloemen. Doch Hackel stemde 

 overigens in met de waarnemingen van Duval Jouve. 

 Het ware gewenscht, de bovengenoemde Festuca uniglumis 

 door cultuurproeven nader op 't chasmogaam zijn te onder- 

 zoeken, waartoe ook de zeer ingewikkelde synoniemenreeks 

 dezer soort wel aanleiding geeft ^). Ook Boissier heeft 

 de sectie Loretia behouden. 



Onze hier besproken Festuca ligustica bloeit chasmogaam 

 en heeft drie meeldraden met 3 — 4 mm. lange helmknop- 

 pen. Eigenaardig is 't, dat vele bloemen in de aartjes 

 rudimentair zijn en dikwijls van de bovenste bloemen zelfs 

 het bovenste kroonkafje geheel is verdwenen. De soort is 

 weinig vormenrijk en daardoor mede in deze groep nog 

 't beste te herkennen. Meer moeilijkheden geeft een vierde 

 voor ons land aangetroffen Festuca uit deze groep, n.l. de 



^) Duval Jouve, Sur les Vulpia de France, 1880, p. 38, 39. 

 -) Men vergelijke hiervoor de vele namen waaronder deze plant 

 bekend is in Ascherson en Graebner Synopsis II 1. pag. 552. 



