185 



Festuca Danthonii A* et G. = F. ciliata Danthoine. 



= Vulpia ciliata Link. 



Deze vond ik op 't graanafvalterrein aan de Linge bij 

 Gorinchem in Augustus 1912 in de meening, dat de plant 

 de variëteit hirsuta was van Festuca Myuros. In deze 

 meening werd ik gesterkt door 't lezen van de beschrijving 

 van Festuca Danthonii in de Synopsis ^) waar gezegd wordt: 



Obere Hüllspelze schmallinealisch, (mit Granne) 1,5 

 cm. lang, ganz allmahlich in eine sie an Lange über- 

 treffende Granne verschmalert, am Grunde dicht lang 

 behaart. Ofschoon nu mijn aangevoerde plant overigens 

 geheel met de op pag. 550 gegeven beschrijving over- 

 eenkomt, week ze daarvan af door de kelkkafjes. Het 

 onderste kelkkafje is zeer klein, ± Vs t^^- lang, terwijl 

 het bovenste kelkkafje hoogstens 3 mm. lang is, geheel 

 kaal en stompachtig tot zwak toegespitst. Dit kelkkafje 

 is ongeveer half zoo lang als 't er voorstaande kroonkafje 

 (de naald daarvan niet inbegrepen). Afgaande op de 

 juistheid der beschrijving in A. en G. Synopsis verwierp 

 ik de eerste determinatie als F. Danthonii. Nader onder- 

 zoek heeft mij echter getoond, dat de boven geciteerde 

 aanduiding geheel foutief is en ik trof in de flora van 

 Rouy^) onder den naam van Vulpia ciliata een beschrij- 

 ving aan, welke de goede kenmerken der kelkkafjes opgeeft. 

 Aldaar wordt dan het volgende gezegd. 



Glumes lancéolées-subulées, glabres; l' inférieure tres 

 petite (environ Va ^l^^ ^^ long.); la supérieure longue de 

 2 — ,3 mill au moins, de ^/o plus courte que la fleur con- 

 tigue (sans l'arête), aiguë ou tronquée-emarginée. 



Dit alles nu past volkomen op de gevonden plant, zoodat 

 met zekerheid kan gezegd worden, dat de plant Vulpia ciliata 

 is. Hiervoor geeft Rouy op als synoniem F. Danthonii 



') 1. c. pag. 550. 



-) Rouy Flore de France Tome XIV p. 254—255(1) 



