186 



A. et G., terwijl 't opvalt dat de Index Kewensis F. 

 Danthonii als een aparte soort opgeeft zonder opgave 

 van synoniemen. Een onbevooroordeelde lezing der be- 

 schrijving bij Ascherson en Graebner doet ons 

 echter tot de overtuiging komen, dat de aldaar beschreven 

 soort dezelfde is als de Festuca ciliata van Danthoine 

 en dat de beschrijving der kelkkafjes op foutieve waar- 

 neming berust. Daar het eerste kelkkafje zeer klein is en 

 bijna niet opvalt, is misschien 't eerste kroonkafje voor 

 't 2de kelkkafje aangezien, hetgeen dan verklaart de groote 

 lengte en 't behaard zijn in de beschrijving van Ascherson. 

 In tegenstelling met de vorige soort bloeit deze kleistogaam 

 en de helmknoppen die Vs °im. lang zijn, kleven aan de 

 stempels vast. 



De beschrijving van deze soort in H e g i ^) is blijkbaar 

 bijna geheel aan de Synopsis ontleend, want onder No 

 297 is bij Vulpia ciliata (Danth.) Link het bovenaan- 

 gehaalde citaat van Ascherson opgegeven, echter met 

 de toevoeging: Untere Hüllspelze viel kürzer (höchstens 

 Ve so lang). Het opgeven van deze maximale lengte is 

 in strijd met een lengte van 1,5 cm., daar 't onderste 

 kelkkafje slechts Va ^^- la"9 is, het 2de kelkkafje dus 

 slechts 3 mm. lang kan zijn. Verder is 't aangeven der 

 beharing van 't 2de kelkkafje bij Hegi niet vermeld. 



Willkomm en Lange ^) geven bij Vulpia ciliata Lk. 

 weer de goede beschrijving waar ze bij No 402 zeggen: 



gluma inferiote abbveviata, superiore /Zore proximo triplo 

 breviore, palea inferiore longe ciliata aristam ea longiorem 

 gerente. Bij Halacsy vinden we eveneens een goede 

 beschrijving ^) der aartjes n.l. glumis glabris, valde inae~ 

 qualibus, inferiore minima vel obsoleta, superiore anguste 



^) Hegi loc. cit. pag. 325. (!) 



2) Prodromus Florae Hispanicae I pag. 91.! 



^) Halacsy. Consp. Fl. Graecae III pag. 386! 



