194 

 Ranunculus 



Door mij werd op 18 Juni 1914 op 't graanafvalterrein 

 aan de Linge bij Gorinchem een zeer eigenaardige Ranun- 

 culus aangetroffen. De plant maakte bijna geheel den 

 indruk van een Ranunculus acer, doch zeer opvallend was, 

 dat de kelken der bloemen teruggeslagen waren, zooals 

 dat voorkomt bij onze inlandsche soorten Ranunculus 

 bulbosus en R. Satdous. Zoekt men echter aan de plant 

 andere kenmerken, die op een bepaalde soort wijzen, dan 

 blijkt, dat onze beide inheemsche soorten met teruggeslagen 

 kelk uitgesloten moeten worden, daar de bloembodem bij 

 R. bulbosus en R. Satdous behaard is. Bij mijn plant is 

 deze kaal; ook heeft mijn plant ronde, ongegroefde bloem 

 en vruchtstelen. Het lag dus voor de hand in mijn plant 

 een andere soort te zien, wellicht een aangevoerde Ranun- 

 culus. Gaat men nu deze determineereo met Z. Europeesche 

 flora's, dan blijkt, welke flora we ook raadplegen, onze 

 plant steeds te behooren tot de sectie Eu Ranunculus Gr. et 

 Go dr. hetgeen door de goed ontwikkelde vruchten aan^ 

 getoond wordt. Bij deze sectie ^) wordt vooral waarde 

 gehecht aan de al of niet behaarde bloembodem. Combi- 

 neeren we nu dit kenmerk met de teruggeslagen kelk, dan 

 komen we op Ranunculus velutinus Ten. Doch de be- 

 schrijving van deze laatst genoemde soort past in 't geheel 

 niet op onze plant. Deze determinatie moet verworpen 

 worden. Zien we af van de teruggeslagen kelk, dan komt 

 de plant in alle kenmerken overeen met Ranunculus acer L. 

 en wel speciaal wat bladvorm betreft met de ondersoort 

 Boraeanus (Jord.) R. et F. Daar mijn plant op een aan- 

 voerterrein met vele andere soorten aangetroffen werd, 

 zond ik de plant aan Dr Thellung, die ook eerst aan 

 R, velutinus heeft gedacht doch reeds in Juni 1916 in de 



^) Zie Halacsy. Conspectus florae Graecae, I, pag. 10, 20 en 221 



