195 



plant slechts een Ranunculus acev zag met teruggeslagen 

 kelkbladen. Ik heb de plant levend gezien en onderzocht 

 en rangschik haar dan ook onder de vele vormen van 

 R. acer. Het teruggeslagen zijn der kelkbladen is in de 

 systematiek der Ranunculus soorten een belangrijk kenmerk 

 voor 't onderscheiden van soorten, en voor zoover ik heb 

 kunnen nagaan bij Ranunculus acer nog niet waargenomen; 

 ik benoem daarom deze zeer opvallende en in alle deelen 

 zeer ontwikkelde plant alhier als: 



Ranunculus acer L. var» retroflexus Henr» nova van 



Radix perennis; axis glabra; carpella planocompressa, 

 glabra, rostro brevissimo terminata; pedunculi teretes, haud 

 sulcati, sed calyces reflexi. 



Planta Ranunculi acris adspectu, sed calyce retroflexo ef 

 eo Ranunculo Sardoo et Ranunculo bulboso similis, ab 

 ambobus axi glabra distincta. 



Planta bene evoluta quoad formam foliotum tota aequa 

 est subspeciei Boraeano {Jordan) Rouy et Foucaud et 

 sine dubio ad earn pertinet. Patria mihi ignota. Advena 

 in Hollandia prope urbem Gorinchem. 



Delphinium 



Op aanvoerterreinen treft men dikwijls soorten uit dit 

 geslacht aan, doch de exemplaren, welke men vindt, zijn 

 vaak in habitus zeer op elkaar geUjkend, ofschoon ze tot 

 verschillende soorten kunnen behooren. Daardoor komt 

 het, dat de Delphinium oriëntale Gay zeer dikwijls in 

 herbaria als Delphium ajacis L. wordt aangetroffen. Goed 

 ontwikkelde, voluitgegroeide exemplaren der eerstgenoemde 

 soort zijn dan ook in uiterlijk geheel verschillend van 

 Delphinium ajacis L. De eigenaardige teekening waaraan 

 Delphinium ajacis haar naam ontleent komt evenzoo voor 

 bij Delphinium oriëntale. De kenmerken, welke dienen 

 kunnen, om de soorten uit de sectie Consolida DC. te 



