197 



oriëntale zag ik echter alleen donkerviolet bloeiende exem- 

 plaren, terwijl van Delphinium ajacis ook blauw, rood, of 

 wit-bloeiende planten gevonden werden. Het kenmerk der 

 schutblaadjes is ook van herbariummateriaal goed na te 

 gaan; hierop baseert zich dan de volgende indeeling ^). 

 L Schutblaadjes lang, tot de basis der bloemen reikend, 

 of er boven uitstekend, vruchten aan den top plotseling 

 toegespitst, zaden bruinachtig. Bloemen meest donker 

 violet. D« oriëntale Gay» 



IL Schutblaadjes kort, tot zeer kort, van den voet der 

 bloemen verwijderd en dezen niet overtreffend, zaden 

 zwart, 



L Spoor even lang of iets langer dan de kelkbladen, 

 bloemen blauw, rose of wit, vruchten aan den 

 top geleidelijk toegespitst. D« ajacis L. 



2. Spoor tweemaal zoo kort als de kelkbladen, bloe- 

 men violet, vruchten aan den top plotseling toe- 

 gespitst. D* brcvicorne Vis. 



Reseda Phyteuma L. 



Deze voor ons land nieuwe aangevoerde soort is in 

 Juli 1917 door den Heer Kloos en daarna in Augustus 

 ook door mij gevonden bij de meelfabriek te Deventer. 

 Een goede doch korte beschrijving vinden we bij Halacsy -), 

 die deze soort tot de sectie Resedastrum Du by brengt. 

 Een uitvoerige beschrijving geven Willkomm en Lange ^), 

 die deze soort met Reseda odorata L. en Reseda media 

 Lag. plaatsen in de aparte sectie Phyteuma. Doordat onze 



') Een vierde tot deze groep behoorende soort de Delphinium Uech- 

 tcitzianum P a n c i c uit Servië en Griekenland komt in de meeste ken- 

 merken overeen met D. ajacis L. doch heeft bruine zaden, is echter 

 goed te kennen doordat de spoor bijna tweemaal zoolang is als 't kelkblad. 



~) Halacsy Consp. fl. Graecae I p. 125! 



3) Willkomm et Lange Prod. Fl. Hisp. III p. 894! 



