199 

 Silene 



Het groot aantal soorten uit dit geslacht, vooral ver- 

 tegenwoordigd in Zuid-Europa (Halacsy geeft 78 voor 

 Griekenland en Wil k o mm en Lange geven 58 voor 

 Spanje op), maakt 't lang niet eenvoudig aangevoerde 

 soorten te determineeren. Het gevolg daarvan is dan 

 ook, dat er vroeger drie soorten als aangevoerd werden 

 opgegeven, welke alle drie tot andere soorten blijken 

 te behooren, terwijl een Amerikaansche soort ons nog 

 meer verrassingen heeft gebracht, daar we dezen steeds 

 bij de Zuid-Europeesche soorten gingen zoeken. De 

 vroeger in de flora van Heukels vermelde Silene 

 muscipala L. is gebleken te zijn Silene striata L., 

 terwijl de Silene linicola Gmel. tot Silene noctutna L. is 

 gebracht. Ten slotte is gebleken, dat wat wij tot nu toe 

 steeds voor Silene cretica L. hebben gehouden de N.- 

 Amerikaansche Silene antirrhina L. is. De kennis dezer 

 Silene' s danken wij aan Dr Thellung. Voornamelijk 

 de laatste soort week bij de determinitie af, doordat Silene 

 cretica L. een bij rijpheid aan den top samengetrokken 

 vruchtkelk moet bezitten, hetgeen onze planten nooit 

 vertoonden (zie Prodr. fl. Hisp. III, pag. 655) zoodat er 

 ook aan Silene inaperta L. zou kunnen worden gedacht. 

 Neemt men echter een N,- Amerikaansche flora (A. Gray 

 New Manuel of A. Wood Flora atlantica), dan komt 

 men dadelijk op Silene antirrhina L. 



Silene stricta L* = 5. pteropleura B o i s s. et 

 Reuter Pug. p. 18 — S. muscipula DG. Prodr. I, 

 p. 379, non L. 



Een tot de sectie Dichasiosilene Rohrb. behoorende 

 soort, welke in habitus zeer gelijkt op de echte Silene 

 muscipula L., doch daarvan dadelijk is te onderscheiden, 

 doordat de vijf hoofdnerven der kelk groen gevleugeld 

 zijn. In verband daarmee is de naam van Boissier en 



