210 



Deze zwam is in Duitschland, Frankrijk en Engeland 

 niet zeldzaam en wordt beschouwd als de oorzaak van 

 een afsterven van jonge coniferen. Het parasitisme is 

 echter niet afdoend bewezen; dat de zwam dikwijls 

 op brandplekken in bosschen en langs wegen fructi- 

 ficeerend wordt aangetroffen, wijst ook meer op een 

 saprophytische levenswijze. (W. C. S.) 



12. Plicaria nucalis (Saut.) Rehm, Kr. Fl. Ill 1006; 

 = Peziza nucalis Sauter, Pilze Salzb. II, 15; Sacc. Syll. 

 VIII. 82; Winter, Hedwigia 1881, p. 133. 



Onder beuken in Artis, Amsterdam Juni 1916, 

 (J. Heymans, det. v. Overeem.) 



13. Barlaeina modesta (Karst) Sacc. Syll. XIX, 140; 

 = Barlaea modesta Sacc. Syll. VIII, 113; Rehm, Kr. Fl. 

 III, 932; = Crouania modesta Karst. Rev. Mon., p. 118; 

 = Peziza modesta Karst. Myc. fenn. I, 64. 



Op aarde bij Soestdijk, Juni 1916 (de Haas, det. 

 V. Overeem); op den zandigen grond van een afge- 

 graven terrein bij Oud- Valkeveen Aug. 1917. (E. 

 Talma) (W. C. S.) 



Rehm noemt van deze soort de sporen feinstachelig; 

 Saccardo schetst ze als papilloso-asperulis, wat beter 

 overeenkomt met de sporen van ons materiaal. De 

 apotheciën zijn in verschen toestand bijna oranjegeel; 

 droog worden zij lichtgeel; dit wordt ook door Sacc. 

 vermeld, doch Rehm zegt hiervan niets. 



In de nomenclatuur van. dit geslacht bestaat eenige 

 verwarring. Rehm onderscheidt • van de soorten der 

 Eupezizeae met onbehaarde apotheciën en ronde 

 sporen : het geslacht Plicariella met jodiumreactie der 

 asci en het geslacht Detonia zonder jodiumreactie. 

 Saccardo onderscheidt als Detonia : de grootere soorten 

 overeenkomend met Discina onder de geslachten met 

 langwerpige sporen; als Barlaeina: de kleinere soorten 

 overeenkomend met Humaria. Lindau in „Mikrosko- 



