221 



3-naaldige en zelfs met 5-naaldige kafjes voorkwamen. 

 Bij deze laatste eindigden ook de bovenvermelde zijnerven 

 in naalden. Blijkbaar is het onmogelijk het aantal naalden 

 als 50orfskenmerk te gebruiken, laat staan het als geslachts- 

 kenmerk te bezigen. Daar nu ook het tweede genoemde 

 kenmerk, namelijk de bouw van den stijl op een foutieve 

 ■waarneming berustte en de tweede soort Tr. flavescens 

 identiek bleek te zijn met Bromus fasciculatus, is het 

 geslacht Ttiniusa uit het systeem der grassen verdwenen* 

 Onze exemplaren, (vgl. flg. 6) die volkomen overeenstem- 

 men met het in 's Rijks Herbarium aanwezige materiaal, 

 hebben wij dan ook geïnsereerd als Br, macrostachys 

 var» Danthoniae Trin, Voor zoover wij hebben kunnen 

 nagaan is ze in Europa nog slechts adventief waargenomen 

 bij Montpellier (vgl. Thellung Fl. adv. de Mtp.). 



Aira caryophyllea L, 



Het is in de eerste plaats noodig een fout te herstellen, 

 door ons begaan in Flor. Aant. 1915 p. 157. Aldaar is 

 opgenomen onder Aita caryophyllea L. een fm. procum- 

 bens de Wever. Deze naam is ontstaan uit een verkeerd 

 begrepen zin in de correspondentie met den Hr. A. de 

 Wever en moet verdwijnen in verband met het volgende, 

 waarop de Hr J. Th. Henrard ons opmerkzaam maakte. 



Loiseleur beschrijft in zijn Flora gallica deel I pag. 58 

 sub. 14 een Aira divaricata, waarbij hij verwijst naar 

 zijn Nouvelle notice 6. Uit de beschrijving blijkt duidelijk, 

 dat de plant in vorm der aartjes, kelk en naald in niets 

 afwijkt van de Aira caryophyllea, welke hij sub 10 noemt, 

 doch de typische ontwikkeling dezer eigenaardige vorm 

 geeft hij zeer duidelijk aan door te zeggen: Aira ciilmis 

 caespitosis püsillus divaricatis paucifloris, foliis cetaceus 

 brevibus. De plant is door Jordan gecultiveerd en 



