222 



patulipes genoemd (1840). Nu past deze diagnose zeer 

 goed op de bewuste planten, terwijl de (niet fraaie) 

 teekening van Loiseleur Tab. 23 sterk herinnert aan 

 eenige exempl. in 't bezit van den Hr. de Wever. 

 Verder deelde de Hr. Henrard ons mede dat de plant 

 in de cultuur constant is en geen overgangsvormen ver- 

 toont tot andere vormen dezer soort, 't Lijkt ons dus 

 inderdaad noodig ze als subvar. op te nemen van de var. 

 genuina Briq. (Hoogere systematische waarde, kan er 

 o. i. niet aan toegekend worden, daar 't verschil voor- 

 namelijk de habitus der plant raakt). Ze is inderdaad 

 geheel wat anders dan de divaricata van A. en G. Bij 

 deze laatste zijn de pluimtakken en takjes hoekig heen 

 en weergebogen en staat de pluim naar alle kanten uit, 

 met de divaricata Lois, is dat met de stengels het geval. 

 Daar nu voor deze laatste ook den naam patulipes 

 (Jord.) Richter bestaat en er inderdaad planten voor- 

 komen, die aan de beschrijving van divaricata A. en G. 

 beantwoorden, lijkt het ons 't beste om de toch al tot 

 verwarring aanleiding gevende synonymie niet met meer 

 namen te belasten. Wij behouden de divaricata A. en G. 

 (zie Kr. Arch. 1915 pag. 157) maar in plaats van de fm. 

 procumbens de Wever moet komen: 



subvar. patulipus (Jord.) Richter [= A. divaricata 

 Lois.] plant een kleine zode vormend van dunne arm- 

 bloemige naar alle kanten uitgespreide stengeltjes, bladen 

 borstelvormig, kort. 



Verder blijkt in ons land de op pag. 158 vermelde var. 

 major Gaud» inderdaad in ons land voor te komen. Wij 

 verzamelden in Oosterhout een exemplaar (herb. J. en W. 

 13539) dat Va M- hoog is, met groote pluimen, aartjes 

 iets kleiner dan gewoonlijk, onderste pluimtak groot, 

 schijnbaar de halm voortzettend. Het behoort tot de fm. 

 aggregata Briq. Nog kleiner aartjes vertoont het 0,6 M. 

 hooge exemplaar door den Hr. A. de Wever verzameld 



