227 



Dergelijke Agrostis-soorten met kleine aartjes zijn o. a, 

 door Trinius beschreven en onze planten voldeden 

 vrijwel aan de beschrijving van Agrostis albida Trin. 

 Wij zonden een exemplaar aan prof. Ed. Hack el, die 

 ons schreef: „Diese Form steht Agrostis alba var, albida 

 Griseb, sehr nahe, nur hatte letztere eine mehr lockere 

 Rispe." Nu heeft het exemplaar dat wij behielden (herb. 

 }. en W. 13551) inderdaad een iets stijve pluim. De 

 genoemde variëteit vindt men in Ledeb, Fl. Rossica, 

 p. 437, met de volgende diagnose: panicula patente 

 pallida, glumis floribusque duplo minoribus 

 i^/c," longis). Grisebach merkt daarbij nog op: „Radix 

 quam Trinius annuam dicit in hac et in A. straminea 

 Hartm, perennat stolonibus radicantibus demum abruptis 

 florentibus, quam ob rem singuli culmi sub anthesi radicis 

 flbrosae, speciem prae se ferre solent, sicut informa quae 

 sequitur." 



Het is zeker merkwaardig, dat deze uit Rusland be- 

 schreven variëteit, die uit Midden-Europa niet bekend is, 

 in ons land verwante vormen bezit. 



II. In Juh 1917 vonden wij te Amsterdam in een jong 

 plantsoen een zeer groot exemplaar dezer soort met sterk 

 afwijkend gebouwde pluim. Van de primaire zijtakken in 

 elke krans waren een aantal zeer kort gebleven en 

 geheel met bijna zittende aartjes bedekt. Doch enkele 

 (in elke krans), waren sterk uitgegroeid, (tot 1 dM.) en 

 vormden zelf secundaire kransen van sterk op elkaar 

 gedrongen takjes, die weer geheel met zittende aartjes 

 bedekt waren. 



De geheele bloeiwijze maakte daardoor een wel zeer 

 eleganten maar sterk van de type afwijkenden indruk. 

 In de tot onze beschikking staande literatuur vinden wij 

 deze monstruositeit (?) niet vermeld. De plant was zeer 

 forsch ontwikkeld, met veel uitloopers en ± 70) bloeiende 

 1 M. hooge stengels. 



\5' 



