231 



Inmiddels heeft Kloos een 2e ex. gevonden (Ned. Kruidk 

 Arch. 1916 p. 79). 



4. Scirpus multicaulis Sm. m» vivipara enkel bekend 

 van Ambt-Delden, kregen wij zeer fraai van Gilse (R 4- 

 24-22) en Ginneken (R 4-23-31) beide leg. Jan. G. SlofF 

 Aug. 1917. 



5. Scirpus Americanus Pers. verzamelden wij dit 

 jaar te Nunspeet (langs de Zuiderzee) en te Vlaardingen 

 (P 3-45-31). Op beide plaatsen ook de vorm monostachys 

 Marss. De planten bij Vlaardingen stonden op een klein 

 stukje uiterwaard buiten de Zomerkade langs het Scheur 

 in gezelschap van Scirpus Tabernaemontani, maritimus en 

 Tabernaemontani X triquetrus. Deze vindplaats sluit goed 

 aan bij de oude bekende van Dr. v. d. Trappen (± 1844): 

 Hoek van Holland en Maassluis, maar wordt met uit- 

 roeiing bedreigd door het opspuiten met rivierzand van 

 groote stukken uiterwaard tusschen dijk en zornerkade 

 (waardoor ook van de milhoenen Fritillaria Meleagris L. 

 nog geen honderd buiten de zomerkade zijn overgebleven.) 



De Vlaardingsche planten zijn ± 90 cM. hoog, de 

 Harderwijksche 30 — 50 cM.; bij beide is de lengte der 

 bladschijf van de bovenste bladen zeer verschillend en 

 meestal niet grooter dan 6 — 8 cM. (enkele zijn er van 

 4—6 cM. of 10—15 cM.). 



6. Scirpus Tabernaemontani X triquetrus. 



Waar om Rotterdam en Vlaardingen Sc. triquetrus en 

 Sc. Tabernaemontani algemeen voorkomen, en Sc. lacustris 

 daarentegen maar heel weinig, in elk geval veel minder 

 dan beide andere soorten, ligt het voor de hand, dat 

 bovenstaande hybride eer te verwachten is dan de Sc. 

 lacustris X triquetrus. Inderdaad vonden wij ze reeds 

 tweemaal, nl. bij Rotterdam (25 VIII 1909) en bij Vlaar- 

 dingen (28 VI 1917) v.g.l. bij Sc. americanus. Een der 

 Rotterdamsche ex. is afgebeeld in de Flora Batava no. 

 1808 als Sc. Duvalii Hoppe (Herb. J. en W. no. 4737). 



