232 



Jammer genoeg wordt dit ex. in den Prodromus Fl. Bat. 

 Ed. II p. 1961 voor Sc. lacustris X triquetrus gehouden 

 met de verkeerde bijvoeging: „welke planten werkelijk 

 „helder groen waren, welke kleur van Sc. lacustris 

 „afkomstig moet zijn. De Rotterdamsche ex. heb ik ook 

 „doen afbeelden in de Flora Batava." Slaat men nu de 

 Flora Batava op, dan leest men aldaar: „De hier afge- 

 „beelde exemplaren schijnen mij eerder een hybride voor 

 „te stellen tusschen S. triqueter met S. Tabernaemontani, 

 „welke hybride ik nergens beschreven vind. De donker- 

 „groene kleur en de gespikkelde kaf blaadjes doen de 

 „medewerking van Sc. Tabernaemontani vermoeden." Dit 

 laatste is volkomen juist: de kleur was wel degelijk don-- 

 kergroen of vuilgroen. De kleur van de echte Sc. lacustris X 

 triquetrus (leg. Kloos Juli 1914 Dordrecht herb. J. en W. 

 12059^ — 12061) is veel helderder. De stengel heeft steeds 

 naar boven toe twee bolle en één vlakke, zelfs holle zijde. 

 De kaf blaadjes zijn gespikkeld als bij Sc. Tabernaemontani 

 en de stempels zijn 2 in getal. 



Rumex crispus X hydrolapathum. Op 28 VII 1917 

 vonden we met den heer J. M. v. d. Houten aan den Ouden 

 Koedood tusschen Charlois en Rhoon een Rumex, die in 

 de nabijheid stond 'van andere R. hydrolapathum, maar 

 er van afweek door zijn gegolfde bladen. De wortelbladen 

 waren niet meer aanwezig; de bloeiwijze wees op een 

 bastaard en de meeste bloemen zijn steriel. Wij houden 

 de plant voor bovengenoemden bastaard, en wel den vorm 

 Murbeckii Beek, die tusschen den intermediairen vorm 

 (R. Schreberi Hausskn.) en R. hydrolapathum L. instaat. 

 De diagnose daarvan staat o. a. in Asch. en Graebn. 

 IV p. 730. 



Rumex salicifolius Weinmann. Dit jaar vonden wij 

 deze plant te Schiedam op een pas aangelegden boulevard 

 (in gezelschap van Panicum capillare L. en Setaria glauca 

 P. B.) en op twee plaatsen te Rotterdam, hier beide malen 



