234 



short, its nodes giving off 2 or more branches, leaves 

 narrower, flowers and achenes more numerous. 



Van belang voor de onderscheiding met P. patulum 

 M. Bieb (= P. Bellardi auct. non All) is vooral het blijven 

 zitten der blaadjes aan de toppen der bloemstengels. Onze 

 ex. zijn flink vertakt en hebben ook een meer vertakt 

 wortelstelsel dan onze P. patulum ex. Hoewel de vruchten 

 volgens bovenstaande beschrijving dof zouden moeten 

 zijn, zijn ze iets glanzend, evenals ons (eenige) Amerikaan- 

 sche ex. dezer soort! 



Polygonum aviculare L. Wij willen er even op wijzen, 

 dat beide ondersoorten van Lindman: P. heterophyllum 

 Lindman en P. aequale Lindman ook in ons land 

 voorkomen, blijkens ons herbarium-materiaal. De P. aequale 

 is minder algemeen dan de andere, maar even goed een 

 zuiver inlandsche plant als de P. heterophyllum. Buiten 

 kan men de beide ondersoorten gemakkelijk kennen aan 

 het bloemdek, dat bij P. heterophyllum diep ingesneden 

 is, zoodat een kleine voet overblijft, terwijl P. aequale 

 veel minder diep ingesneden is, zoodat de voet veel 

 grooter is. Bovendien zijn de blaadjes der zijtakken van 

 P. heterophyllum veel smaller dan de (dikwijls al vroeg 

 afgevallen) blaadjes van den hoofdstengel, en zijn bij P. 

 aequale beide naar verhouding zoowat even breed. Voor 

 verdere verschillen zie men A. en G. en vooral de mede- 

 deeling van Lindman zelf in Svensk Bot. Tidskr. VI met 

 duidelijke platen, (ons welwillend ter inzage gegeven door 

 den directeur van 's Rijks herb.. Dr. J. W. C. Goethart, 

 wien wij bij dezen hiervoor onzen hartelijken dank betuigen). 



Polygonum serrulatum Lag. (Th.!) Augs. 1906 in 2 

 ex. aan de Maashaven te Rotterdam op opgespoten grond, 

 waar wij 20 Oct. 1906 de rijpe vruchtstengels haalden. 

 Vooral opvallend zijn de lange bladen: de langste halen 

 15 cM. bij net 2 cM. De scheeden zijn echter niet 

 bijzonder lang gewimperd, daarom denkelijk dacht Dr. 



