236 



„calycis, capsulis patentibus pedicello brevioribus calyce 

 „hirsute longioribus, denticulis revolutis." 



Portulaca pilosa L. Een drietal ex. werd Sept. 1904 

 door ons verzameld te Rotterdam als een Aizoon spec, 

 maar Thellung vermoedde (want de ex. waren pas in 

 bloei) met Portulaca pilosa L. te doen te hebben, welk 

 vermoeden juist gebleken is na vergelijking met Ameri- 

 kaansche ex. in het Rijksherbarium. 



Aquilegia vulgaris L. lus. flon plenis» In Juni 1915 

 namen wij uit het Mastbosch eenige planten mede van 

 een Aquilegia, die niet bloeide (ze groeide maar op 1 

 plaats) en plantten die in onzen tuin over. Zoowel in 

 1916 als in 1917 waren alle bloemen gevuld en hadden 

 meer dan 20 kroonbladen. Toch leverden sommige bloemen 

 nog kiembaar zaad. 



Fumaria Kralikii Jord (= F. anatolica Boiss.) In het 

 herbarium van Nederl. Planten door C. A. J. A. Oudemans 

 uitgegeven, komt onder no. 925 een Fumaria officinalis L. 

 var. |5 minor Koch; op zanderig bouwland tusschen Zeist 

 en Driebergen; Juni 1871 door v. d. Brink. Deze plant 

 vinden we in den Prodromus Fl. Batavae Ed. II terug 

 onder no. 71 als Fum. capreolata L. Daar noch de eene, 

 noch de andere determinatie ons bevredigde, zonden wij 

 ons ex. aan Dr. Thellung, die het determineerde als Fum. 

 Kralikii Jordan, een soort, die juist kenmerken met Fum. 

 officinalis en F. capreolata gemeen heeft, zoodat we boven- 

 genoemde vergissingen gemakkelijk kunnen begrijpen. 



Boissier verdeelt in zijn Flora orientalis I de Fumaria's 

 in 2 groepen: officinales en capreolatae. Blijkens de rim- 

 pehge vrucht behoort onze plant tot de Ie groep, die 

 weer in tweeën wordt gesplitst; n.l. Fum. officinalis, 

 Vaillantii, parviflora en asepala met kelkbladen, die smaller 

 zijn dan de kroonbladen of ontbreken en Fum. micrantha 

 en anatolica met kelkbladen, die breeder zijn dan de 

 kroonbladen. Verder luidt de diagnose op pag. 136: 



