238 



2°. een tak met onrijpe peulen. 



3". een tak met rijpe, gedeeltelijk opengesprongen peulen. 



Nu konden wij de plant als het ras elata van Genista 

 tinctotia thuis brengen en wenschen naar aanleiding van 

 ons ex. het volgende op te merken. 



Ascherson en Graebner verdeelen in hun Synopsis 

 Band VI, Afdeeling II, pag. 256, en v.v. de Genista 

 tinctoria vormen in twee groepen: 



„A. Plant laag tot middelmatig groot, meest 3 — 6 dM. 

 „hoog of lager. Weinig takken, meest opstijgend, slap, 

 „tamelijk weinig en alleen van boven kort vertakt. 



„B. Plant tot 1 M. hoog, soms nog hooger. Takken 

 „rechtop tot afstaand, meest sterk vertakt." 



Voegt men nu bij B nog, wat in de beschrijving op 

 pag. 261 staat: „Plant (op open plaatsen) een dichten 

 „kogelvormigen struik vormend. Takken vaak zeer ver- 

 „lengd, steelrond, gestreept, naar boven met talrijke, 

 „rechtop afstaande tot aanliggende lange dunne takjes. 

 „Bloeiwijzen, door de talrijke trossen dragende vertak- 

 „kingen, groote pyramidale pluimen", dan heeft men het 

 kenmerkende van elata zoowat bij elkaar. Dat de bloem^^i 

 van elata kleiner zouden zijn dan van het type, kunnen 

 we niet toegeven. 



Koch, in zijn Synopsis Ed. II pag. 441 de plant als 

 Genista elatior (Koch) beschrijvend, geeft voor de bladen, 

 steunbladen en bloemen precies dezelfde diagnose als voor 

 Genista tinctoria L., pag. 167. 



Ook wat A. en G. van de vrucht zeggen, gaat niet op. 

 Volgens hen zou deze ± 1,5 cM. zijn, lederbruin, terwijl 

 bij ons ex. 12739c de peulen bij 3 a 37» cM. lengte een 

 breedte van 4 mM. hebben, en donkerbruin zijn. 



Bij het ex. uit de Flora Exsiccata Austr. Hung. 1231 (!) 

 uit Istrië was een opengesprongen vrucht 2,8 cM. lang. 

 (Herb. Lugd. Bat. 908—115—2847) en bij het tweede 

 ex. uit hetzelfde herbarium (908 — 114—2827) van Meran 



