239 



in Zuid-Tyrol leg. Bamberger waren de jonge peulen 

 reeds 2 cM. 



Wat ons trof bij onze eigen ex. (Herb. J. en W. 12738 

 en 12739) is, dat de vruchtbeginsels zijdeachtig behaard 

 zijn, maar de peulen volkomen kaal. Tevens zijn onze ex. 

 merkwaardig om de breede bladeren. Volgens A. en G. 

 heeft de var. typica, waartoe onze ex. behooren, bladen 

 van 4,5 cM. bij 1 cM.. terwijl aan tak 12738Z? bladen 

 zitten van 4 bij 1,5 a 1,3 cM. en 3,5 bij 1,7 cM. Eenige 

 regels lager wijzen A. en G. er zelf op, dat er vormen 

 met breedere en smallere bladen bestaan. 



Gaat men het verspreidingsgebied na van het ras elata, 

 dan kan men wel niet anders, of we hebben met verwil- 

 derde tuinplanten te doen, hoewel de plant voor den heer 

 J. B. Bernink te Denekamp geheel nieuw was. 



Volgens A. en G. is elata het meest geliefde en ver- 

 breide ras voor de tuinen. Zoo namen we haar ook in 

 Rotterdam waar, terwijl de heer Kok Ankersmit haar 

 reeds in 1870 kweekte. 



Het ex. vermeld in Heukels Schoolflora hebben wij 

 niet gezien, de heer Heukels heeft het niet in zijn bezit; 

 maar toen hij onze ex. zag, herinnerde hij zich, dat het 

 er precies op geleek. Het was gevonden te Rhenen bij 

 het station van de stoomtram, door den heer J. Leusden 

 te Utrecht. 



Vicia picta Fisch. et Mey. (det. Th.). Gevonden aan 

 den Maashaven te Rotterdam Aug. 1907. 



Vicia bithynica L. (Th.!) Deze Vicia kregen we 17 

 Juni 1915 van den heer J. D. Dorgelo, aangevoerd in den 

 Boschpolder te Rotterdam, 't Was een vruchtex. Later 

 kwam daar nog een takje bloemen bij. De plant komt 

 goed overeen met de diagnose in A. en G. VI Afd. 2 

 pag. 983; alleen zijn de steunbladen vrij klein; gemiddeld 

 zoowat half zoolang als de bladsteel, hoewel er enkele 

 kleinere en grootere voorkomen. Dat deze plant in de 



