240 



grootte der steunbladen (een kenmerk, waaraan de ver- 

 schillende flora's veel gewicht hechten) zeer kan variëeren, 

 bleek bovendien uit de 5 ex., die van deze soort in 

 's Rijks Herbarium liggen, waaronder uit Itahë en 

 Montpellier. 



Lathyrus Cicera L. Van deze plant ontvingen we een 

 fragment, te Rotterdam in Juni 1910 op een aanvoer- 

 terrein verzameld door den heer J. D. Dorgelo. 



Anchusa oricntalis Rchb. (det. Th.). Reeds in 1899 

 verzameld aan den dijk van Rotterdam naar Kralingsche 

 Veer. De takjes weken van de gewone Anch. arvensis 

 M. B, (= Lycopsis arvensis L.) af door de langgesteelde 

 vruchtjes met lange kelkslippen en de breede, eironde 

 blaadjes (aan een der 2 ex.). Dit laatste vinden we overal 

 als soortskenmerk opgegeven, terwijl de tanding veel 

 onduidelijker moet zijn dan bij de gewone soort, en de 

 kroonbuis onder het midden gekromd (bij de gewone soort 

 in het midden). Over de kelkslippen en vruchtstelen zwijgen 

 echter de ons bekende flora's, terwijl wij geen materiaal 

 genoeg hebben om na te gaan, of hierin werkelijk verschil zit. 



Anchusa officinalis L. Het verdient aanbeveling, de 

 hier te lande aangevoerde ex. eens nader te onderzoeken, 

 daar ons gebleken is, dat Anch. ochroleuca M. et K. ook 

 blauwbloeiend kan voorkomen (v.g.l. A. Wildt in Ver- 

 handl. naturf. Verein. Brünn. LUI p. 261 — 267). De 

 blauwe Anch. ochroleuca is dan te kennen aan de zwakkere 

 beharing, en vooral aan de stompere kelkslippen, die een 

 vliezige rand hebben, die bij de spitse kelkslippen van 

 Anch. officinalis ontbreekt. 



Verbascum crenatifolium Boiss. (det. Th.). Aange- 

 . voerd met kippenvoer op het stationsemplacement te 

 Vlaardingen 5 VIII 1903. De plant is na-verwant aan 

 V. thapsiforme Schrad. en V. phlomoïdes L. Een diagnose 

 vindt men in Boissier, Diagn. I. 4, p. 51 en Velenovsky, 

 Flora Bulgarica p. 407. 



