92 Over het GEHOOR der 



dunnen pyp , (de ontleedkonftige ko- 

 pere zyn daar zeer gefchikt toe) op- 

 flurpt , ontdekt men het herzengeftel, 

 beftaande geljk in de Eerfte Tafel, de 

 Eerfte Figuur '* , uit twee ronde , dog 

 knobbelagtige voorfle deelen a, waar 

 uit de reukzenuwen hunnen oorfprong 

 neemen. 



De kleine hcrzens liangen binnen in 

 de ruimte als aan eenen band , waar- 

 fchynelyk om niet te veel te drukken 

 op de vierde holte , in de Tweede Fi- 

 guur 1 3 tulTchen a a , en ƒ Daar is 

 geene prucef/us faldfonnis nog trans- 

 ver fus , gelyk in menfchen , en zom- 

 mige viervoetige dieren. 



Alle deeze deelen met elkander maa- 

 ken het verlengde merg. 



Daar zyn , gelyk in onze herzenen, 

 vier hoUigheden , twee grootc , gelyk 

 in Fig. S' % e e. welke men ziet , als 

 de kwabben der groote herzenen op- 

 geligt worden : voornaamelyk , naadat 

 de kleine herzens met een gedeelte 

 van het wulf der groote weggenoo- 

 men zyn. 



Boven op het verlengde merg ^is 



ee- 



• Tab. I. Fig. I. t Fig. 2. $ Fig. 5. 



