^66 De Opmng der L'ighanmi. 



1. Als men de gefturven beeflen , 

 voor ze te openen , beziet , vind men 

 veeltijds , docli niet iiltyd , den Buik 

 opgefpannen , en meeft hy de zul- 

 ken , die 't minft aan den dongloop , 

 of 't meeil; aan de perfmg geweeft 

 zyn. 



2. By 't afvillen van de huid zal 

 men zelden eeniiien flank onnnoeten , 

 ten zy daar voor 't fterven een blazige 

 zwelling onder de huid was. Ner- 

 gens heb ik op fchoft of elders ceni- 

 ge etterbuilen , kooien of bewyzen 'er 

 van gevonden. Hier aan en aan de 

 kleur van 't vlees kan men weinig ver- 

 fchil vinden met dat van ander geflagt 

 Vee, uitgenomen aan den hals, en op 

 de plaats daar 't beeil , gedurende de 

 ziekte , het meelt op \?.g , en , geftur- 

 ven zynde, is blyven leggen ; alwaar 

 't , door de broeijing en verftikking , 

 rooder is. 



3. Als men den kop open klieft, heb 

 ik nooit in de horens, of in de holten 

 boven of onder de oogen , nogte in 

 de herze?ten , eenigen etter ,. maar wel 

 eenig bloedig water in de herzcnholten 

 gevonden. 



4. De 



