27^ Verklaring vanJt geen mm 



men ; gelyk ftraks blyken zal : terwyl de bloe-» 

 derigheic een gevolg der rotdnge is (i). 



4. Dat de fpieren, die na de tongenhetllrot- 

 tenhoofd gaan , ontftoken , ofte bloedig , doch 

 de tong en het ftrottenhoofd zelve gaaf zyn, is een 

 duidelyk bewys , dat de eerfle en voornaame 

 aanfteeking is in 't vlies , dat neus , keel en 

 tong omgeeft. Het is dan geen vi^onder > dat 

 'er by zieke heeften eene moeilyke zwelging > 

 fiank uit de keel , bénaude adeining , zelfs ver- 

 fiikking komen ; waar van 't gevolg is , dat hec 

 bloed in de long , en zo in {i regter hart , op- 

 kroppende , de kropaderen weigeren moeten 

 het vogt , in de herzenen uitgewafemd , opce- 

 neemen , 't geen in de herzenholcen uitgeltort 

 zynde , wederom op zyn beurt oorzaak is van 

 de Jlaperigheid der zieke heeften. Waar uit 

 men wederom tot de Longbezetting befluiten 

 mag. 



5. Alzo de Ptikkch op de tong niet zwee- 

 ren , zo is dit een nieuw teken , dat het fmet- 

 venyn niet geaard is om zweeren te verwekken , 

 als het Pokgif doet, maar wel puiftjes. 



6. Zo als de ftoffe is , die , by het leven der 

 heeften , uit neus en oogen liep , moet ook 

 de Jlym in de keel zyn ; dat is , etterig , ftin- 

 kend , fcherp , dat ook de tong met een wit 

 beflag dekt. Hierdoor worden de fpieren » klie- 

 ren en 't vetvlics ontftoken , en het bloed op- 

 gehouden tuffchen de halsfpieren* Van daar 



die 



(i) J. PHINGLE Exp. XLV. 



