VOORREDEN. 353* 



Be ouderdom kan , fnet dit alles , aangenaam 

 z\>n , wanneer alk de zintuigen , bet oordeel , 

 en geheugen denzehen blyven verzeilen ; doch 

 'vaeinige hebben dit geluk getroffen , en zonder 

 een gemaatigd ,, en eenvoudig leevcn niemand : 

 men behoort zagte fpyzen re nuttigen , het lig- 

 haavd maatiglyk te oeffcncn , en van kindsbeen 

 af zig kragi te verwerven , op dat de ouderdom 

 ligt en bevallig zy ! 



Edog , terwyl ik op regels peinze om kinderen 

 op te voeden , blyve ik in het onzekere fteeken , 

 op welk eenen Jlaat dezelve toepajjelyk zyn moe- 

 ten 1 De armen konnen immers in geenen dee- 

 ■len daar gebruik van maaken , die van een bur- 

 gerlyk beftaan zyn , op het land leeven , niet veel 

 heter : wy fc^ryven derhalven alleenlyk voor den 

 gegoedden , V welk my zoo wel , als eertyds 

 Plutarchus, geweldig fmert : met het ui- 



terfie 



Grata tarnen potefi ejje JeneUus , ji fenfus omnes , fi vn- 

 genium , {^f memoria manent. Pauci vero' eam felicitatem 

 adfecuti fiint , absque Johrktate ac fmgalltcite nemo : FiBu 

 enini tenui uisnduui , corpus modke exercendum , atque a 

 tenera cetate roJnir conclliandum cft ^ ut, quantum fieri pojjlt , 

 levis atque beata fit feneSlus. 



Vermn enim vero , dum regulas ad akndos pueros medï- 

 tor , incej-tus hcsreo , ciiinam conditioni aptae ejjs debeant ? 

 i-.iopes enim iis uti nequaquam pojjunt , qui fortuncE medio- 

 cris , tf 3«J ''"'"J degunt , baud melius : ingemiis tgitur fo- 

 iis J'criMmus f quod cum Plutarch o vehsmenter dolco ^ 



Z 5 ■>nz'~ 



