430 VERHANDELING OVER HET 



De volgende vraage , dnnkc my , van veel 

 grooter belang te zyn '-, Of men het geheugen 

 moet oe ff enen ? Plütarchus is daar zeer 

 voor , of de natuur hun met geheugen geze- 

 gend heeft, dan niet. Quintilianus merkt 

 daarenboven op , dat het geheugen vermeer- 

 derd , en vcrfterkt kan worden. Wanneer de 

 kinderen zig hier in gaarne uit zig zelven oef- 

 fenen , kan deeze lucht toegedaan worden , 

 maar zy moeten 'er niet toe gedreeven worden , 

 op dat hunne geeft niet uitgeblufcht worde , en 

 hun lichaam daar door lyde. Veel liever wilde 

 ik hun verftand , en oordeel , dan het geheu- 

 aen geoeffend hebben. Deez immers hangt en- 

 kvl van eene wonderbaarc gefteltenis der herfTe- 

 nen af , het ander van het rcdelyk wezen zelve. 

 Ik geloove nogthans wel , dat de eigenfchap , 

 van zig iets te herinneren , tot de ziel behoort , 

 maar welke, gelyk veele andere eigenfchappen , 

 een zeer wel gefchikt herllengeftel vereifcht. 

 Onderwylen kan men zig niet genoeg verwon- 



de- 



Majoris momenti videtur efle fequensquacflio, nwn 

 memorie, fit exercenda? Plutarcuus affirmando , 

 refpondet , five naturae beneficio valeant memorie 

 pueri , five obliviofi fint : ali etiam & finnari memo- 

 riam , Q'üiN TiLi ANUS obfervat: quando lubenter 

 fe exercent pueri, conccdi poteft hacc difciplina, led 

 nullo modo fuiit fcfi;inandi , ne languefcat animus , 

 & corpus inde detrimenti capiat. Judicium potius, 

 quani memoriam exacuerem , haec enim ab iuexpli- 

 cabili cerebri difpofitione dependere videtur , illud 3 

 ratione. Reminifceatiam equidem ihentis virtutem 

 effc iirbitror , led quae vcluri aüac facultates cere- 

 brum optimc conftitutum requirit , admirari taraea 

 fatiü non polTumus, aliquos optime &; fenübus omni- 

 bus ,. 



