OM SPARRMANS MUS. C ARL SONI ANUM. 7 



27. Psittacus cyaneus; Taiti; n. sp.? (nisi forte eadem sp. ac Ps. taitianus Gm. 

 Lth., ut crediderunt plerique); — non a Gm. allatus; — Ps. taitianus /? Lath. 70; — 

 Coriphilus cyaneus Wagl. Monogr. Psitt, p. 102. Specimen typicum Holmise adest. 



28. Psitt. novas zelandias. Patria »Nova Zelandia» dicitur. Sed observandum 

 est, specimen typicum hujus iconis, adhuc in Musaso Stockholmiensi asservatum, egregie 

 convenire cum descriptione Ps. pacifici Gm. 329 (ex Lath. Gen. Syn. I, 252 n:o 56, descr. 

 optima), = Platyc. erythrotis Wagl. Mon. p. 64, quse insulas Maquaria3, a Nova Zelandia 

 meridiem versus sitas, inhabitare dicitur. Evidentur autern differt a Ps. novas zelandias 

 Wagl. Mon. p. 62 (ex descr. Forsteri), quem etiam nos »ex Nova Zelandia» habemus. 



Specimen Carlsonianum, quod nobis Ps. pacificus Gm. videtur, caret fascia sub- 

 alari na va habetque maculam rubram ad latera uropygii. Ala 130 millim. Remigés pri- 

 marias (präster primam) extus casruleas, tenuissime pallido marginatss. Tectrices primarias 

 eodem colore casruleas. Rectrices obscure virides; laterales 3 v. 4 extus dilutiores et te- 

 nuissime flavido marginatse; nulla vero apice pallida. Gatrasum lastius flavido viride. 



Ps. novas zelandise Wagl. 1. c; = Ps. pacificus Först. Descr. n:o 80 (nec Gmelini), 

 differt statura majore: ala 140 millim., et fasciis 2 subalaribus flavidis. Fascia altera 

 constat macula marginis interni, ante medium cujusque remigis (präster n:o 1 — 3); altera, 

 pallidior et minus definita, eodem modo in tectricibus inferioribus maximis pingitur. Re- 

 miges extus et tectrices ut in prascedente pictas, sed dilutius casruleas. Rectrices quasdam 

 apice brevi flavoalbidas (in nostro speciminas plerasque lassas; sed 2:da (a latere) apice inde- 

 finite pallide limbata, 4:ta apice fere 3 millim. flavoalba. Forster dicit pennas utrinque 

 3 et 4 apice flavas). Specimen nostrum (forte juvenile?) caret macula rubra ad latera 

 uropygii habetque maculam auris pallidius fuscorubram. Colore corporis simillimus priori. 

 — In descriptione Forsteri longitudo totalis dicitur »9 unc», quod vero lapsu calami, 

 pro: 12 unc, scriptum esse, comparatione reliquarum mensuraruin elucet. Wagler, qui 

 Forsterum tantum transscribit, idem habet vitium. 



Alter Ps. pacificus Forsteri (Descr. n:o 201), = Ps. phaeton Desmurs Iconogr. 16, 

 ex Taiti, fronte purpureo-atra insignis. Neuter vero horum, a Forstero (n:o 80 et 201) 

 descriptorum, nomine Ps. pacifici appellari potest, quod unice est speciei, a Lathamo de- 

 scriptas et a Gmelinio noniinatas (cfr. supra). 



Obs. Post, quam hoc scriptum erat, catalogum obtinui Psittacorum in coll. Principis 

 Mässens, a cl. C. de Souancé editum, ubi has sp., Ps. pacificus, novas zelandias et ery- 

 throtis (n:o 136 — 138), aliter et, ut mihi videtur, minus recte exponuntur. Vera autem 

 atque falsa dijudicentii, qui omnes has aves in statu vario astatis sexusque et ex patria bene 

 cognita, describere possunt. 



29. Psitt. vernalis (Patria, non indicata, est Java); n. sp. — Ps. vernalis Gm. — 

 Lth. n:o 148 (ex M. Carls.). — Ps. galgulus juv. Wagl. Mon. 164. — Iterum a recen- 

 tioribus distincta: Loriculus vernalis Bp. 



30. Psitt. bimaculatus (Patria, non indicata, Java). — Lath. n:o 49 (ex M. 

 Carls.); — est Ps. pondicerianus Gm. — Lth. n:o 48; — Ps. javanicus Osbeck It. 101 

 (Ed. Suec. 1757, = Ps. alexandri in Osb. It. Ed. Rostock 1765, p. 133). — A Linn^o, 

 in Ed. XII, in synonymia Ps. Alexandri memoratus. — Palasornis pondic. rec. 



