OM LE VAILLANTS OISEAUX DAFRIQUE. 39 



130: 1. Capocier måle; »ad urbem, ad Saldanha bay et in tota colonia frequens»; — 

 Sylvia macroura (Gm.) Lath. n:o 140 (Pl. Enl. 752, 2 et Buff.). — Drymoica capensis 

 Smith. 111. 76. — Drymoeca macroura Cab. Mus. Hein. 43; — Bp. Csp. 282. 



130: 2. Queue gazée; »ex Java, Temminckio missa». — Est Stipiturus malachurus 

 (Lth.). — Less. TY. 414; — Bp. Csp. 219; — Cab. Mus. Hein. 42; — ex Australia, circa 

 Sidney vulgaris. 



131. Pinc-pinc; inträ coloniam capensein frequens. — Sylvia textrix Vieill. Ene. 

 152; — Hemipteryx (typus gen:s) Sw. Classif. 242; — Drymoica textrix Smith 111. 74; — 

 Hemipteryx textrix Mus. Hein. 44; — Bp. Csp. 280. — Obs. Nidum, a L. V. in hac ta- 

 bula delineatum, et huic avi attributuin, non esse hujus, sed iEgithali minuti (infra n:o 134), 

 in V. A. Ofv. 1850, 106 — 7, ostendiinus. J. Verreaux hane correctionem, propria expe- 

 rientia duetus, affirmat. 



132. Tcheric; in colonia frequens, Wit-oog [albi-oculus] dictus. — Zosterops ca- 

 pensis V. Ak. Öfv. 1850, 102. — Plerumque Z. madagascariensis appellata; — sic. Mus. H. 115. 



133. (Figuier acutipennes) o* et ¥; »circa flumen magnum [i. e. Gariep] inventa». — 

 Deinde ibi non visa. Icon vero, ut descriptio, non dubie exhibent avem Synallaxinam 

 ex America meridionali, quse forma in Africa et in tota orbe antiqua non in venitur; forte 

 Sphenura mentalis Licht. vel sp. affinis. Forte ex pictura, ab alio quodam facta, de- 

 scripta/ — Nominata est: Sylvia oxyura, Vieill. Ene. n:o 32. 



134. Becque fleur ö" (9 false descripta); »in colonias parte occidentali et Namaqua». 

 — Sylvia minuta Sh. (ex L. V.); — Drymoica minuta Gray Gen. 163; — iEgithalus 

 smithii Jardine, et Vet. Ak. Ofv. 1850. 106; — Mg. minutus ibid. 107; — Anthoscopus 

 minutus Mus. Hein. 89. — Femina, ut 1. c. docuimus, pictura similis est mari. A Le V. 

 pictura frontis nigra, albovaria, carere dicitur. De nido hujus avis, conf. supra, 11:0 131. 



135. Crombec; »ad Elephant revier, ab urbe capensi septemtriones versus». — (Conf. 

 ea quae in Vet. Ak. Öfv. 1850, 128 de hac et de sp. affini diximus). — Dicseum rufescens 

 Vieill. Ene. 609; — Sylvietta crombec Lafr. Rev. Zool. 1839, 258. — Troglodytes micrurus 

 Rtipp. N. Wirb. tab. 41? (Oligura micr. Rtipp. Syst. Ub. 56); — O. rufescens Mus. Hein. 

 44. — Nomen autem genericurn »Sylvietta», prius datum, corrigendum et huic generi 

 reservandum videtur. Avis igitur Sylviella rufescens dicenda. Nomen Oligura Hodgs. 

 melius forte avibus asiaticis, plerumque »Tes i a» dictis, tribuendum. — Icon L.Vtii peccat 

 rostro nimis longo et curvato. 



Obs. nomen »Oligura meridionalis», in Bp. Csp. 237 allatum, delendum est, utpote 

 olim in literis nostris, ad Temminckium missis, avi tum dubise datum. In iisdem literis 

 scripsiinus »O. brachyuram (Lafr.) ex Sennaar nobis allätarn», esse; ex quo non dubito, 

 nomen, eodem loco expositum, »O. brachyptera Lafr., ex Sennaar», lapsu calami facto, 

 derivari. 



136. Figuier rouge ä ailes noires; ex Amboina. — Videtur = Dicasum cruentum 

 Horsf. (nec Linn.); — Nectarinia rubrocana Temm. Col. 108: 2, 3, ex Java; — Dicajum 

 flammeum (Sparrm.) nobis, supra pag. 14, n:o 98. 



