JESAIA XXVII. 2-i3i 49 



niers, die troiüoo^lyk met ons han- 

 delen ; vergelykt hier mede Jefaia 

 XL VII: 6, Jerem. L: 33, en in- 

 zonderheit Jef. XXI: 2. 



tl. Op deze weeklagte en moedeloo- 

 ze taal , antwoort nu de Propheet 

 tot hunne vertroostinge , in de 

 Volgende verzen ; hy went zig in ee- 

 nen heiligen yver , en in een llerke 

 gemoetsbeweegiiige tot Israëis vy- 

 anden; en hy verkondigt hun , de 

 Ichrikkelyke en vreefelyke ooidee- 

 len en ftrafien , die de Heere over 

 hen zou brengen, en die voor Is- 

 raël den weg zouden baanen, tot 

 hunne verlosfmge. In dit gantfchc 

 vertoog van zaaken ontdekt zich 

 klaar de verheven Geeft van on- 

 zen Propheet; urji doet hy het 

 kleine overblyfzel, als verftelt over 

 haare zeer beklaagelyke toeftant, 

 gantfch onverwagt fpreeken en uit- 

 roepen, ïk worde mager, ik worde 

 mager, f Vee my! en zo vervolgens: 

 daarna went hy zig niet minder 

 fchielyk en onverwagt , ontftookeii 

 in eenen heiligen yver over zyii 

 volk , en in een regtmatigen toorn 

 tegen deszelfs vyanden , en hy roept 



IK Deel D deze 



