JESAIA XXVII. a- 13. 59 



volk voorhenen wel zeer vermenig- 

 vuldigt , en grootelyks verhcerly^t 

 had^ maar dat Hy hen daarna regtvaer-, 

 dig om hunne zonden g^ftraft, en in 

 vreemde landen verilrooit had ; en dat 

 zy in die allerelendigfte Haat, onder 

 zyne gedugte oordeel en niet ongevoe- 

 lig, en hartnekkig waren gebleven; 

 maar in tegendeel den Heere gezogt 

 en gebeden hadden , tot een bewys , 

 dat zy waarlyk uit zyne gerigten ge- 

 regtigheit gel eert -hadden , en dat zy 

 daarom ook hadden kunnen vervvagten , 

 dat Hy hen zou verlosfen , in het 1 5 ] 

 16, vers. 

 IV. Hier tegen betuigt nu dit volk wel , 

 dat alle moeite , pyn en fmerte , op 

 zig zelven vrugteloos , en te vergeefs 

 was geweefl: tot hunne verlosfinge, in 

 het .17. en 18. vers : maar de eerfte 

 fpreeker, die een flerk gelovige ver- 

 heelt , verzekert hen dat alles gelukkig 

 en voorfpoedig voor hen zou afloo- 

 pen, en dat de Heere alle hunne vy- - 

 anden zou onderbrengen , en ftraffen , 

 vers 19, 20 en 21. Hier toe brengen 

 wy ook het i. vers van het volgende 

 XXVII. Hooftft. 



■ ^ f n 



