JESAIA XXVII. 2-13. 73 



gezegt hebben, zal de zin van deze 

 duistere woorden klaar en op het voor- 

 gaande regt gepaft zyn : Godt had bé- 

 loovt , dat Hy den wyngaart nagt en dag 

 zou bewaaren , tegen den vyandt die 

 hem misfchien zou bezoeken en op 

 hem aanvallen ; hier op antwoort de 

 Kerk of het Joodfche Volk , wel be- 

 moedigt en gefterkt, de grimmigheit van 

 dien 'vyandt zal dan mat tegen my z,j7i ; en 

 niet alleenlyk dit, maar zy gaat nog 

 verder en voegt 'er by, --diie zal den 

 doorn en distel tegen my in oorlog fiellen? 

 dat is , wie zal dan beftaan en onderne- 

 men, om ontaarde en quaiykgezinde 

 menfchen uit ons eigen lant of volk te- 

 gen my te verwekken , om my te onder- 

 drukken en te verderven? 



Hier op geevt Godt wederom tot ant- 

 woort , ik zal tegen hem aanvallen en hem 

 te gelyk verbranden. Hier moet het 

 vraagteken uit onze overzettinge \veg- 

 genomen en agter de evenvoorgaande 

 woorden geplaatft worden. De Kerk 

 had , als het waare , haare vyanden uit^ 

 gedaagt, zeggende, wie zal den doorn en 

 distel tegen my m den oorlog ftelkn ? het 

 antwoort is, tk zal tegen hem aanvallen 

 &c. Godc wil zeggen, ik zal in my- 



E 5 rien 



