f ■ - - 



JESAÏA XXVII. 2-13; 83 



flmft had en nog verder zou flrafFen; 

 v/ant de Babylonicrs zouden geheel en 

 al uitgeroeir, haar ftadt zou ten eene- 

 maal verwoeft worden , en zy zelve had- 

 den geen genade en vergeevinge van 

 zonden te verwagten; en dit is het 

 iluk dat de fpreeker of zinger vervol- 

 gens aanwyfl. , 



vers 10 en 11. 

 PFant de vaste Stadt zd eenzaam , de woon- 

 (te de zat verjiootsn en ver laat en worden , 

 geljk een woejiyne : daar zuilen de kalveren 

 •weiden, en daar zullen zy neder leggen en 

 zullen haare rakken ver (linden. Ah haare 

 takken verdorret: zullen zyn^ zullenze af- 

 gebrooken worden en de wyven komende , 

 zullenze aanfieeken : want het is geen volk 

 Van eemg verfia?idt : daarom zal hy die 

 het gemaakt heeft^ zig desztlven niet ont- 

 J er men en aie hel gefor meert heeft , en zal 

 aan het zelve gje en genade bewyzen. 



Deze woorden vervatten in zig een 

 befchryving van den geheelen onder- 

 gang en verwoestinge van het trotze Ba- 

 byion , met alle haare kostelyke en pragti- 

 ge gebouwen en paleizen; dit is uitgevoert 

 door de Meden en inzonderheit door de 

 Perzen , en het weinige , dat deze nog 

 Onverwoeil hadden gelaaten, is vervol- 



F 2 ' R-ens 



