DES TWEEDEN GEBODS. 169 



zult u ongetwyffeld verwonderen, als 

 ik ja zegge, en dat ik 'er goede bewy- 

 zen voor heb. Oordeel zelf of ik te 

 breed opgeve. 



Myne voorgaende aenmerking heeft 

 gelyke kragt voor de woorden die den 

 jchttldtgen niet onfcbuldig houdt enz. , als 

 voor de uitdrukking die de ongercgtigheit 

 der 'uaderen bezoeke enz. Indien Mofes 

 geloofd had , dat de fpreekwys die niet 

 onfchtiidig hotidt enz. een daed van ge- 

 ftrengheit beduidde, had hy ze moe- 

 ten overdaen. Maer dit deed hv niet. 

 Derhalven hieidt hy de fpreekwys , 

 waeróver wy handelen , voor eene 

 zoodanige die een daed van goedheit 

 betekende. Dit 's evenwel myne flerk- 

 fte reden niet. Ziehier een regtftreeks 

 bewys, dat de gemelde zegsmanier een 



daed 



fans doute, quand je vous dirai qu'oui; & quand 

 j'ajouterai que j'en ai de bonnes preuves: vousallez 

 vous même jager ü je m'avance trop. 



TvJ A reflexion precedente a aucant de force pour 

 ces mots, qul ne tient point Ie coupahle, [fc que 

 pour ceuxci qni Fijite Viniquité ^c, Si Moife avoic 

 cru, que la phrafe, qui ne tie?it point ^c , mar- 

 quat un afte de rigueur, il auroit dü l'omettre; il 

 ne i'a pas fait: donc il regardoit la phrafe en quef- 

 tion coinme defignanc un afte de bonté. Cc n'efl: 

 poürtanc pas Ia ma plus forte raifon, voici une prcuve 

 direfte que la phrafe dont il s'agitjd^'Igne un ad e 



