3ï2 Over het HULPMIDDEL 



derfcheid in d'üiterlyke gedaante vaa 

 de lobben ofte verdeelingen der Longe.. 

 Omtrent -een derde gedeelte daarvart 

 hadde • zyre naturelyke couleur , en 

 bracht.j wanneer -men de zeltilandigheid 

 met het'mes doorfneéd , uit zyne bloed- 

 vaten een bloedig vocht, re voorfchyn, 

 vbrfoonde ook overal eene gelykvor- 

 mige zachtheid in 't behandelen ; fcheeii 

 alzo in leven nog wel gefield geweeftte 

 zyn ter doortocht zo van het Bloed, 

 als van de Lucht. Daarentegen was het 

 grootfte gedeelte der Longe , en wel 

 meell: het onderfte, geheel en al bleek, 

 wi tachtig , en ais van alle bloed verwe 

 ontdaan v daarby meer ingekrompen , 

 Iteviger en byna zo taay als leder. Men 

 zag én voelde in het zelve eene menig- 

 te A-an- onderfcheidene -knobbels ter 

 gröötê -van- grauwde erweten. Hoe diep 

 in en ook in de zelfftandigheid het mes 

 iiibrachf, en de doorlhedene plaatzen 

 drukte en als uitmelkte, daar was niet 

 eene ■ drujppel roodagtig vocht,: veel 

 minder bloed, uit te halen, maar alleen 

 ter nauwer nood een weinig geelagtige 

 flymige wey. Alles was zó van binnen, 

 al« van'biiiten , zo bleek. en grysj als 

 of meil door d infpuitinge van water al 



het. 



