EN VERSTIKTEN. 39; 



en dik bloed van gelyke kleur en 1de- 

 verlgheit. — 4) In een' anderen hond , 

 die ter zevende minute uit het water 

 opgehaald , en onherflelbaar dood was , 

 vond hy veel water in de maag; veel 

 fchuimig water in de Longepyp en Long; 

 in de bloedvaten van de regter zyde 

 was veel^ en die van 't linker h^vt geen 

 bloed. 5) Door andere proeven bleek 

 het , dat het Strottenhoofd in ver- 

 dronkene dieren openflaat Qg ) ; datze 

 vrywillig doorzweigen. 6) Vervolgens 

 een dier , na dat het geftorven is , on- 

 der water gedompeld zynde , had het 

 water door zyne zwaarte geen in- 

 gang gevonden in de Long. In andere 

 verdere proeven met doode dieren , die 

 men onder water dompelde, is geen wa- 

 ter in de Longepyp of Maag gevonden. 

 Zodanig is ook de uitkomft geweeft der 

 proeven, die de Heer Evers in zyqe 

 nuttige verhandeling in denjaare 1753 

 te Gottïngeyi, gehouden, in 't breede heeft 

 voorgefteld. 



In 



Cg) De H^'Ltttre vond by verdronkenen weinig 

 fchuimig water in de Long; wel water in de Maag, 

 maar niets in de darmen, liifi,. de VAc. Roy. 1719. 

 GoNSELius mi/c. nat. cur. cent. vi. ohf. 8c. vond in 

 eenen, die 3 uuren in een put gelegen had, wel eea 

 pond water in de Maag, maar geen water in Long 

 of darnjen. 



