4.©6 Over de VERSTIKKINGE 



Ten minften , zo lang de inwendige 

 warmte de lugt in de Longepyp en 

 Long nog een agtfte van haar geheel 

 l<an uitfpannen («)' ^^^ ^^ koude des 

 waters geholpen door de poging van de 

 natuur om de borft te beweegen , dezel- 

 ve beurtelings vernauwen , zou men 

 nog al eenige doch zeer geringe bewee- 

 ging van de borft en Long mogen onder- 

 ftellen , voor eenigentyd genoegfaam om 

 her hart in beweeging te houden. Want 

 als de Lugt in Long en longepyp be- 

 flooten, door 't een of ander der aange- 

 haalde middelen en wegen niet wordt, 

 vcrvericht , kan 't niet anders zyn of 

 dezelve zal haare veerkragt verliezen , 

 en niet in ftaat zyn zich zo fterk als vo- 

 ren uit te zetten; dus minder en min- 

 ieer plaats beginnende te beflaan , zal 



haar 



ecnen anderen tragtende te helpen i8 ellen diep 

 onder 't ys zonk en i6 uuren lang in eenen opge- 

 rcgten ftand bleef. Uit het water gehaald zynde 

 was hy zich bewufl:, dat hy onder 't water rtraks 

 verflyfde, al zyn gevoel verloor, behalve wanneer- 

 ze zyn hoofd wat te veel met de haak troffen waar 

 mede zy >hem zogte; en dat 'er, zo draa hy onder 

 water kwam , een lugtbel uit zyn mond tchoot, 

 die hem bevrydde van de indrang des waters. 



Die verbaai kan ftrekken ter ftavinge van 't 

 geenwe in dit en 't IV''^ §. gezegd hebben. 



Qn) Zie Hales Groey. IVêegk. Önd. III. 



